YARGITAY 4. CEZA DAİRESİ

4. Ceza Dairesi         2021/28177 E.  ,  2024/5520 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/1090 E., 2016/738 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkrası ile 62 nci maddesi ve 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 7080 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, şikâyetçiye hakaret etmediğine, tanık ...'nın beyanlarında kendisinin şikayetçiye hakaret etmediğini doğruladığına, diğer tanıkların ise şikâyetçinin iş arkadaşları olduğuna, beyanlarına itibar edilmemesi gerektiğine, tüm koşulları sağlamış olması sebebiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve erteleme hükümlerinin uygulanması gerektiğine vesaire ilişkindir
III. OLAY VE OLGULAR
Sanık ... ve inceleme dışı diğer sanığın ikametlerinde alkol alıp yüksek sesle müzik dinleyerek çevreyi rahatsız ettiklerinin ihbar edilmesi üzerine polis memuru olarak görev yapan şikayetçi ve tanıkların olay yerine gittiği, burada sanığın kendisini uyaran şikayetçiye "S... git" sözleriyle hakaret ettiği Mahkemece kabul edilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden
1. Şikâyetçi anlatımları, tanık beyanları ve "tutanak" başlıklı olay tarihli tutanak içeriği doğrultusunda sanığın üzerine atılı hakaret suçunu işlediğine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.
2. 6545 sayılı Kanun'un 72 nci maddesiyle, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasında yapılan değişiklik ile yürürlüğe giren "Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez" hükmü uyarınca, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrasında düzenlenen hükmün uygulanmasına engel adli sicil kaydı bulunan sanık hakkında anılan hükmün uygulanmamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.
3. Sanık hakkında seçimlik cezalardan adli para cezası tercih edilmek suretiyle hüküm kurulmuş olması karşısında aynı Kanun'un 51 inci maddesinde düzenlenen erteleme müessesesinin uygulanamayacağı anlaşılmıştır.
B. Sair Sebepler Yönünden
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından yerinde görülmeyen sair temyiz sebepleri reddedilmiştir.
Yerel Mahkemece kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, seçimlik ceza öngören hakaret suçunda adli para cezası tercih edilmek suretiyle kurulan hükümde uygulama yeri olmayan 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin uygulama maddesi olarak gösterilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasından; "TCK'nın 50/1-a maddesi" ibaresinin çıkartılması suretiyle hükmün, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
29.04.2024 tarihinde karar verildi.