YARGITAY 4. CEZA DAİRESİ

4. Ceza Dairesi         2021/28159 E.  ,  2024/6426 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2016/136 E., 2016/392 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin ikinci fıkrası yollamasıyla birinci fıkrasında düzenlenen hakaret suçundan, aynı Kanun'un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ile 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanın temyiz isteği, İstanbul 48. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2015/535 Esas sayılı dosyasında tanık sıfatıyla verdiği ifadede sanığın kendisine hakaret ettiğini söylemesine karşın sanığın "Bir diyeceğim yoktur" demek suretiyle üzerine atılı suçu ikrar ettiğine, sanığın olayın mahiyetini değiştirmek suretiyle Mahkemeyi yanılttığına, sanığın kendisini defalarca arayarak yıldırmaya çalıştığına, sanık ile arasında geçen arama-aranma ve mesaj trafiğinin celbini talep etmesine karşın bu hususta bir araştırma yapılmadığına, sanığa ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesinin orantılı olmadığına, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca uygulama yapılması gerektiğine, sanığın husumetini sürdürdüğüne vesaire ilişkindir
III. OLAY VE OLGULAR
Taraflar arasında iş ilişkisi sebebiyle çıkan tartışmada sanığın telefonda katılana "Sen ne biçim kadınsın, senin a... koyayım..." diyerek hakaret ettiği, bunun üzerine katılanın da sanığa "Yürü git p..." sözleriyle karşılık verdiği Mahkemece kabul edilmiş, bu suretle hakaret eylemlerinin karşılıklı olduğu gerekçesiyle sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
1. Katılanın 05.01.2016 tarihli şikayet dilekçesinde ve Mahkemedeki beyanlarında sanığa "Yürü git p..." şeklinde karşılık verdiğini belirtmesi karşısında hakaret eylemi karşılıklı olduğundan ve sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir hukuka aykırılık görülmemiştir.
2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında, katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
13.05.2024 tarihinde karar verildi.