YARGITAY 4. CEZA DAİRESİ

4. Ceza Dairesi         2021/27221 E.  ,  2024/4643 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2016/141 E., 2016/368 K.
SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Ağrı 3. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları, adı geçen Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62, 50 ve 52 nci maddeleri uyarınca 5.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği, her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığına, tanık beyanlarının sanık lehine olduğuna, kast unsurunun oluşmadığına, kararın bozulması gerektiğine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Mağdurların Ağrı İl Jandarma Karakol Komutanlığına bağlı er olarak görev yaptıkları, olay tarihinde Ağrı Aşağı Yeni gün köyünde meydana gelen kavgaya müdahale ettikleri, bu kapsamda tanıkları Jandarma aracına aldıkları, sanıkların bu şahıslara saldırmak amacıyla Jandarma aracına tekme ve yumruklarla vurdukları, Jandarma görevlilerinin görevlerini yapmalarına cebir ve şiddet kullanarak engel oldukları, bu kapsamında temyiz dışı sanık ... G.'nin mağdur ... A.'yı yumruklamak suretiyle basit tıbbi bir müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı, direnme eylemine sanık ...'in de iştirak ettiği iddiasıyla açılan davada Yerel Mahkemece sanık savunmaları, mağdurlar ve tanık beyanlarına göre sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinde "görevi yaptırmamak için direnme" başlığıyla "seçenekli hareketli" ve "amaçlı bir fiil" olarak düzenlenen ve görevin yapılmasını önleme maksadıyla kamu görevlisine karşı gelinmesi eylemleri cezalandırılan suç tipinde; hareketin icra vasıtalarının "cebir veya tehdit" şeklindeki icrai davranışlarla işlenebileceğinin öngörüldüğü ve belirtilen tipik hareketleri içermeyen pasif direnme fiillerinin bu suçu oluşturmayacağı göz önüne alınmalıdır.
Somut olayda, mağdur ... A.'nın kovuşturma aşamasında alınan beyanında sanıkların kendilerine yönelik cebir ve tehdit eylemlerinin olmadığını, yanlışlıkla temyiz dışı sanık ... G.'nin araçta bulunan olayın diğer tarafı olan tanıklardan birine saldırmak isterken yumruğun mağdur ... A.'ya denk geldiğini beyan etmesi, diğer mağdurlar ... A. ve ...'nın da benzer şekilde olayı anlatarak sanık ...'in eyleminden bahsetmemeleri, tanıkların beyanlarında da sanık ... ile ilgili bir iddia olmaması ancak 03.10.2015 tarihli olay tutanağında sanıkların birlikte jandarma görevlilerine saldırdığının belirtilmesi karşısında, oluşan bu çelişki giderilmeden, sanık ...'in iştirak olarak kabul edilen eyleminin ne olduğu açıklanmadan ve jandarma aracına yönelik gerçekleştirilen cebir eylemlerinin görevi yaptırmamak için direnme suçunun unsurunu oluşturmayacağı gözetilmeden, direnme suçunda aranan cebir veya tehdit unsurlarının somut olayda ne şekilde gerçekleştiği kanıtlara dayalı olarak tartışılıp gösterilmeden, 5271 sayılı Kanun'un 230 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) bendine aykırı olarak, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi hukuka aykırı görülmüştür. Tebliğname'de yer alan görüşe bu sebeple iştirak edilmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
15.04.2024 tarihinde karar verildi.