YARGITAY 4. CEZA DAİRESİ

4. Ceza Dairesi         2021/26824 E.  ,  2024/5459 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2016/153 E., 2016/338 K.
SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 2 ay hapis cezası, kasten yaralama suçundan ise aynı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (e) bendi, 35 inci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteğinin, usul ve yasaya aykırı olan hükümlerin re'sen tespit edilecek sebeplerle bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.
O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteğinin, hakaret suçunda 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının uygulanması gerektiğine, kasten yaralama suçunda ise aynı Kanun'un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendinin gerçekleştiği gözetilerek hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Alkollü olan sanığın, ceza infaz kurumunun önüne gelerek infaz koruma memuru olan katılanlara hakaret ettiği ve katılanlardan birine taş attığı ancak değmediği, Mahkemece kabul edilmiştir.
IV. GEREKÇE
Katılanların beyanları, tutanak içeriği ile uyumlu tanık anlatımı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın hakaret ve kasten yaralama suçlarını işlediğine dair Mahkemenin kabulü yerinde bulunmuş, sanığın ve O yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri ve sair yönlerden yapılan incelemede aşağıdaki bozma sebepleri dışında başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
1.Sanığın hakaret eylemini birden fazla infaz koruma memuruna karşı işlediğinin kabul edilmesine karşın, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının uygulanmaması,
2.Kamu görevlisi olan katılanlara taş atan sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) ve (c) bentlerindeki birden fazla nitelikli halin gerçekleşmesi nedeniyle, temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,
Hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık ve O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
25.04.2024 tarihinde karar verildi.