YARGITAY 4. CEZA DAİRESİ

4. Ceza Dairesi         2021/26669 E.  ,  2024/4498 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/1001 E., 2016/423 K.
SUÇLAR : Hakaret, cinsel taciz, kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, ceza verilmesine yer olmadığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla;
1. Sanık ... hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 25 inci maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına,
2. Sanık ... hakkında;
a.Cinsel taciz suçundan 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin birinci fıkrasıyla ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına,
b.Katılanlara yönelik hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları uyarınca iki kez 7 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına,
c.Kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına,
d.Tüm suçlar yönünden 5237 sayılı Kanun'un 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına,
Karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan sanık müdafiinin temyiz isteği; kararın usul ve yasaya uygun olmadığına, müvekkilinin cinsel tacizde bulunduğuna katılanlara hakaret ettiğine dair yeterli delil bulunmadığına, karşı tarafın vücut dokunulmazlığının ihlal edilmediğine, sanık ...'nın müvekkilini darp ederek hakaret ettiği hususunda yeterli delil olduğu halde mahkûmiyetine karar verilmemesinin bozmayı gerektirdiğine, resen gözetilecek nedenlerle hükümlerin bozulması gerektiğine ilişkindir.
Katılan sanığın temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.Olay tarihinde sanık ... K.'nın alkollü vaziyette katılan ... K.'nın evinin önüne geldiği, kapıyı tekmelediği, katılanın camdan dışarı bakması üzerine pantolonunu indirerek cinsel organını sallayarak teşhir suretiyle katılanı taciz ettiği, ayrıca katılana "Seni bununla becereceğim, a.., seni sinkaf ederim." diyerek hakarette bulunduğu, sanık ... K.'nın olay yerine gelen katılan ... K.'nın kayın pederi olan katılan ... K.'ya sinkaflı sözlerle hakarette bulunup yüzüne yumrukla vurmak suretiyle yaraladığı, böylece sanık ... K.'nın üzerine atılı suçları işlediği Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.
2. Sanık savunması, katılanların ve tanıklar N.A. ile R.A.'nın beyanları tespit edilerek dava dosyasına eklenmiştir.
3.Katılan sanığa ait adlî sicil kaydı dava dosyasında mevcuttur.
IV. GEREKÇE
A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden
1.Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst sınırına göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlem olan sanığın 26.01.2016 tarihli savunma tarihinden itibaren 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
B.Sanık ... Hakkında Cinsel Taciz ve Kasten Yaralama Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden
1. Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden yapılan incelemede sanığın karar tarihinden sonra 18.04.2016 tarihinde cezaevine girdiği anlaşıldığından tebliğnamedeki sanığın savunma hakkının ihlal edildiğine dair bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

2. Katılanlar ile tanıkların beyanları, oluş, incelenen dava dosyası içeriği karşısında sanığın eylemlerinin sübuta erdiğine dair Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde görülmüş, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.
3. Sanığa yükletilen cinsel taciz ve kasten yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu ögelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen;
Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas başka ilam bulunmasına karşın, suç tarihinden sonra kesinleşmiş olan ilamın 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca tekerrüre esas alınması ve sanığa verilen cezaların ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,
Dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.
C.Sanık ... Hakkında Katılanlara Yönelik Hakaret Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1.Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu'nun 2013/13-293 Esas, 2013/297 Karar sayılı ve 11.06.2013 tarihli kararında da kabul edildiği üzere 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası; "Aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi durumunda da, birinci fıkra hükmü uygulanır" hükmünü içermekte olup, zincirleme suçtan farklı bir müessese olan ve aynı neviden fikri içtima olarak kabul edilen bu durumda, fiil yani hareket tektir ve bu fiille aynı suç birden fazla kişiye karşı işlenmektedir. Burada, hareket tek olduğu için, fail hakkında bir cezaya hükmolunacağı, ancak bu cezanın 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrasına göre artırılacağı öngörülmüştür. Ancak burada kastedilen, fiil ya da hareketin, doğal anlamda değil hukuki anlamda tekliğidir. Hakaret suçunun farklı mağdurlara karşı tek fiille gerçekleştirildiğinden söz edilebilmesi için hakaretin mutlaka ortak söz veya davranışlarla gerçekleştirilmiş olması şart değildir. Her bir mağdura veya mağdurlardan bazılarına özel olarak hitap edilerek hakaret içeren sözler söylenmiş veya davranışlarda bulunmuş olsa bile objektif bir gözlemcinin bakış açısıyla bakıldığında failin hareketlerinin tek bir iradi karara dayalı olduğu, aralarında yer ve zaman bakımından bağlantı bulunduğu, bu nedenle bir bütünlük oluşturduğu sonucuna ulaşılması durumunda, fiilin hukuken tek olduğu kabul edilmelidir.
Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olayda, sanığın katılan ... K.'ya hakaret ederken olay yerine gelen katılan ... K'ya de hakaret etmesi biçiminde gerçekleştiği kabul edilen eylemi nedeniyle sanık hakkında zincirleme suç hükümleri gereği hakaret suçlarından bir kez ceza verilip, bu cezanın 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca arttırılması gerekirken, hakaret suçundan iki kez ceza verilmek suretiyle fazla ceza tayini,
2.Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas başka ilam bulunmasına karşın, suç tarihinden sonra kesinleşmiş olan ilamın 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca tekerrüre esas alınması ve sanığa verilen cezaların ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,
Nedenleriyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan ve vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeninden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
B.Sanık ... Hakkında Cinsel Taciz ve Kasten Yaralama Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği "hükümlerden tekerrür uygulamasına ilişkin fıkralar çıkarılarak yerine 'Sanığın adli sicil kaydında yer alan KDZ.Ereğli(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2008/65 Esas 2008/113 Karar sayılı kasten yaralama suçundan verilen erteli 5 ay hapis cezasından dolayı mükerrir olduğu anlaşıldığından, cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına' ibaresinin eklenmesi" suretiyle, tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
C.Sanık ... Hakkında Katılanlara Yönelik Hakaret Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden
Gerekçe bölümünün (C) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
04.04.2024 tarihinde karar verildi.