YARGITAY 4. CEZA DAİRESİ

4. Ceza Dairesi         2021/25972 E.  ,  2024/5878 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2016/160 E., 2016/534 K.
SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama
HÜKÜMLER : Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında hakaret ve kasten yaralama suçlarından verilen hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla;
1. Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ile 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararları verilmiştir.

2. Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin net ve inandırıcı delil elde edilemediğinden 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
3. Sanık ... hakkında katılanlar ... ve ...'e yönelik hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararları verilmiştir.
4. Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 25 inci maddesinin birinci fıkrası ile 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararları verilmiştir.
5. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13.04.2021 tarih ve 2016/381059 sayılı Tebliğnamesiyle hükümlerin onanması yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri içermeyen süre tutum dilekçesiyle, sanıklar hakkında verilen hükümlerin bozulmasını talep ettiği belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Olay tarihinde katılan ...'in telefonla sanık ...'yi aradığı, telefon görüşmesinde karşılıklı olarak birbirlerine hakaret ettikleri, daha sonra katılanlar ... ve ...'in, sanık ...'nin evini önüne gittikleri, burada çıkan tartışmanın kavgaya dönüştüğü, sanık ...'ın diğer sanık ...'nin eşi olduğu, olay sırasında onunda dışarı çıkarak katılanlar ... ve ...'e hakaret ettiği, devamında ise elindeki sopayla ...'e vurduğu, sanık ... ile katılan ...'in karşılıklı birbirlerini darp ettikleri katılanlar ... ve ...'in de sanıklar ... ve ...'ı darp ettikleri iddia olunmuştur.
2. Yerel Mahkemece sanık ... hakkında, katılan ...'e yönelik hakaret suçundan, hakaret eyleminin karşılıklı işlendiği kabul olunarak ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir.
3. Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin net ve inandırıcı delil elde edilemediğinden, sanığın beraatine karar verilmiştir.
4. Sanık ... hakkında, katılanlar ... ve ...'e yönelik hakaret suçundan, hakaret eyleminin haksız fiile tepki olarak işlendiği kabul olunarak ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir.
5. Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan, eylemin meşru savunma kapsamında kaldığı kabul olunarak sanığın beraatine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Sanık ... Hakkında Katılanlar ... ve ...'e Yönelik Hakaret Suçundan ve Katılan ...'e Yönelik Kasten Yaralama Suçundan Verilen Hükümler Yönünden
Sanık hakkında kurulan hükümlere yönelik yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, hakaret suçunun haksız fiile tepki olarak işlendiği, kasten yaralama eyleminin ise meşru savunma kapsamında kaldığı yönündeki Yerel Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, katılanlar vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
B. Sanık ... Hakkında Katılan ...'e Yönelik Hakaret ve Kasten Yaralama Suçlarından Verilen Hükümler Yönünden
1. Sanığın yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun'un 125 nci maddesinin birinci fıkrası ile 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst sınırlarına göre, aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlem olan 19.04.2016 tarihli savunma tarihinden, temyiz incelemesi tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
3. İncelemeye konu dosyada olağan dava zamanaşımı süresinin dolması nedeniyle, bu sanık hakkındaki hükümler yönünden tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR
A. Sanık ... Hakkında Katılanlar ... ve ...'e Yönelik Hakaret Suçundan ve Katılan ...'e Yönelik Kasten Yaralama Suçundan Verilen Hükümlerin Temyizinde
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle, hükümlerin Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
B. Sanık ... Hakkında Katılan ...'e Yönelik Hakaret ve Kasten Yaralama Suçlarından Verilen Hükümlerin Temyizinde
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılanlar vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
02.05.2024 tarihinde karar verildi.