YARGITAY 4. CEZA DAİRESİ

4. Ceza Dairesi         2021/24984 E.  ,  2024/4886 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2016/488 E., 2016/544 K.
SUÇ : İmar kirliliğine neden olma
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla, sanığın imar kirliliğine neden olma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca, beraatine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyizinin; hükmün usul ve Yasa'ya aykırı olduğu, suça konu binanın yapım tarihinin kesin olarak belirlenmediği, tanıkların kesin olmayan beyanlarının hükme esas alındığı, sanık savunmasına itibar edilerek eksik araştırma sonucu hüküm verildiği, bu nedenlerle ve resen tespit edilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın kullanımındaki ruhsatlı parselde bulunan yapının üzerine imar ruhsat ve eklerine aykırı olacak şekilde 5,60x5,40 metre ebadında ilave kaçak 3. kat (2. çekme kat) yaptırdığının belediye görevlilerince tespit edilerek yapı tatil zaptı düzenlendiği ve sanığın bu şekilde imar kirliliğine neden olma suçunu işlediği iddia olunarak açılan kamu davasında, Yerel Mahkemece sanığın dava konusu katı 2002 yılında yaptırdığı ve 2007 yılında pencereleri değiştirdiği yönündeki savunmasının tanık beyanları ile desteklendiği, ayrıca başka bir dosyaya ait bilirkişi raporunda pencere doğramalarının değiştirilmesinin esaslı tadilat niteliğinde olmadığının belirtildiği anlaşıldığından, sanığın dava konusu yapıyı 12.10.2004 tarihinden önce yaptırmış olması nedeniyle sanığın beraatine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Sanık hakkında kurulan hükme yönelik yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, dosyaya sunulan bilirkişi raporunda iddiaya konu tadilatların 12.10.2004 tarihinden önce yapıldığının tanık beyanlarıyla sabit olması, bilirkişi raporunda 2005 yılı başında üretilen 3 boyutlu uydu fotoğraflarda taşınmazın 2. çekme katının göründüğünün tespit edilmesi karşısında, sanığın beraati yönündeki Yerel Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığından katılan vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkemenin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden, herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle, hükmün Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
17.04.2024 tarihinde karar verildi.