YARGITAY 4. CEZA DAİRESİ

4. Ceza Dairesi         2021/24937 E.  ,  2024/4502 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/506 E., 2016/632 K.
SUÇ : Aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüğün ihlali
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 233 üncü maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüğün ihlali suçundan beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; eksik kovuşturma yapılarak karar verildiği, bebeğin babasının sanık olup olmadığı hususunda moleküler genetik inceleme yapılma yoluna gidilmediği, şikayetçiye babalık davası açması için süre verilmediği, kovuşturma aşamasında beyanı tespit edilemeyen şikayetçinin zaman zaman faydalandığı kadın sığınma evinde olup olmadığının kolluk marifetiyle araştırılması yoluna gidilmediğine, kararın usul ve esas yönünden kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.Sanığın üniversite yıllarından itibaren arkadaş olup 2013 yılından itibaren de nikahsız olarak birlikte yaşamaya başladığı ve kendisinden gebe kalmış bulunan şikayetçiyi çaresiz durumda terk ettiği iddiasıyla kamu davasının açıldığı ve Mahkemece yapılan yargılama neticesinde, sanığın savunmasının aksine cezalandırılmasına yeterli, kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığından beraat kararı verildiği belirlenmiştir.
2.Sanık savunması tespit edilerek dava dosyasına eklenmiştir.
3.Kovuşturma aşamasında kendisine ulaşılamaması nedeniyle dinlenilmesinden vazgeçilen şikayetçinin soruşturma aşamasındaki beyanı duruşmada okunmuştur.
IV. GEREKÇE
1.Tüm dosya kapsamı, sanık savunması ve oluş karşısında, sanık hakkında beraat kararı verilmesine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.
2.Sanık hakkında kurulan hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen beraat kararı verilirken uygulanan Kanun maddesi gösterilmeyerek, 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına muhalefet edilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği "hükme 'beraatine' kelimesinden önce gelmek üzere '5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince' ibaresinin eklenmesi" suretiyle, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
04.04.2024 tarihinde karar verildi.