YARGITAY 4. CEZA DAİRESİ

4. Ceza Dairesi         2021/24807 E.  ,  2024/3879 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/803 E., 2016/1043 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin ikinci fıkrası yollamasıyla birinci ve dördüncü fıkraları ile 43, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 4 ay 11 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, paylaşımlarında hakaret içeriği bulunmadığına, kendi facebook adresinde gazetecilere yönelik yazılarını katılanın kendi üzerine alındığına vesaire ilişkindir
III. OLAY VE OLGULAR
Katılanın bir yerel gazete çıkarmakta olduğu, kendisi adına "... valisi ... a..." ismiyle sosyal medya hesabı bulunduğu, katılanın 30.10.2014 ve 06.01.2015 tarihli dilekçeleri ile sanık hakkında kendisine hakaret ettiği gerekçesi ile şikayette bulunduğu, sanığın katılanın sosyal medya yazışma ve paylaşımları ile bu paylaşımların altında temmuz-ağustos 2014 tarihli yorumları arasından; 08.08.2014 tarihli "Mamacı ... Valisi ..... A... kendisine gazeteci diyemeyeceğim para alırsa herkesin haberini yapar alamazsa ISIRIR (...) Mamacı (...)", 05.08.2014 tarihli "yapılan tüm şerefsizliklere rağmen O. A. ayakta mama alıp yandaşlık yapan gazeteciler belli kimisi var ... gibi evde çocuğuna sahip çıkamaz çıkar gazateciyim deyip gezer", "siz mama gelecek yere her türlü yapışırsınız mama gelmeyecek yeri ısırırsınız", 08.07.2014 tarihli "(...) mama alamadın (...)", ve 16.07.2014 tarihli "mamacı" şeklinde ifadelerle katılana hakaret ettiği Mahkemece kabul edilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden
Sanığın paylaşımları incelendiğinde davaya konu paylaşımlarında katılana yönelik matufiyet unsurunun gerçekleştiği anlaşılmıştır.
B. Sair Sebepler Yönünden
1. Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir. Somut olayda, 05.08.2014 tarihli paylaşım hariç olmak üzere sanığın sarf ettiği kabul edilen sözlerin muhatabın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, rahatsız edici, kaba ve nezaket dışı hitap tarzı niteliğinde olduğu ve dolayısıyla hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden; buna karşın katılanın 06.01.2015 tarihli şikâyet dilekçesine konu 28.07.2014, 15.10.2014 ve 17.10.2014 tarihli paylaşımların hakaret suçunu oluşturup oluşturmadığı tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,
2. ... 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 27.04.2016 tarihli ve, 2015/636 Esas ve 2016/654 Karar sayılı ilamında, sanığın aynı katılana karşı 17.10.2014 işlediği hakaret eylemi nedeniyle mahkumiyet hükmü kurulması, bu ilama konu iddianamenin 26.03.2015 tarihinde düzenlenmesi, inceleme konusu dava dosyasının iddianame tarihinin ise 02.04.2015 olması, bu kapsamda diğer dava dosyasındaki suçun, hukuki kesinti gerçekleşmeden önce işlendiğinin anlaşılması karşısında, ilgili dava dosyası getirtilerek bu dava ile birleştirilmesi, tüm deliller birlikte değerlendirilerek 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi; anılan ilam kesinleşti ise belirtilen dava dosyasının bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosya içine konulması sağlanarak sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanma koşullarının gerçekleştiğinin tespiti halinde Ceza Genel Kurulu'nun 21.05.2013 tarihli ve 2012/13-1543 Esas ve 2013/257 Karar ile 15.03.2016 tarihli ve 2014/10-847 Esas ve 2016/128 Karar sayılı kararlarındaki ilkeler de dikkate alınarak 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi uyarınca artırım uygulanıp kesinleşen dosya yönünden de mahsup işleminin yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,
3. Sanığın tekerrüre esas alınan, adli sicil kaydındaki ilama konu 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrasında tanımı yapılan dolandırıcılık suçunun, hükümden sonra yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; anılan hükme ilişkin, uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı ile seçimlik cezalardan hapis cezasının tercih edilip edilmeyeceğinin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden karar bu yönleriyle hukuka aykırı görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
25.03.2024 tarihinde karar verildi.