YARGITAY 4. CEZA DAİRESİ

4. Ceza Dairesi         2021/24653 E.  ,  2024/3914 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2016/313 E., 2016/562 K.
SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, mala zarar verme, kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi, bozma, onama

Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan, neticeten hükmolunan 2.400,00 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının, tür ve miktarı itibarıyla 5320 sayılı Kanun'un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.
Sanık ... hakkında sanık ...'e yönelik kasten yaralama suçundan kamu davası açılıp beraat kararı verildiğinin anlaşılması karşısında; şikayetçi ...'in zarar görmediği ve bu nedenle kurulan hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmadığı anlaşılmıştır.
Sanıklar ... ve ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile;
1. Sanıklar ... ve ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları, 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,
2. Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 151 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2.400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,
3. Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca beraatine,
Karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanık ...'in temyiz isteği; atılı suçu işlemediği ve vesaireye ilişkindir.
2. Şikayetçi sanık ...'in temyiz isteği; sadece şikayetçi sanık ile diğer sanığı ayırdığına, atılı suçu işlediğine dair delil bulunmadığına, alt hadden ceza tayini ve takdiri indirim uygulamamasının ve sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan beraat kararı verilmesinin hukuka aykırı olup hükümlerin bozulması gerektiğine ve vesaireye ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanık ...'in, olay günü ceza infaz kurumuna sim kart sokmak isteyen sanık ... hakkında işlem yapmak isteyen polis memuru olan şikayetçi ...'ı kolundan ve omzundan tutarak araçtan dışarı çıkarmaya çalıştığı, araç içerisinde sanık ...'ın da şikayetçi Süleyman'ı yaralamaya çalıştığı, eylemlerinin sanıkların savunmaları, şikayetçinin beyanı, tutanaklar, raporlar ve tüm dosya kapsamı karşısında sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Sanık ... Hakkında Mala Zarar Verme Suçundan Verilen Mahkumiyet ve Sanık ... Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Verilen Beraat Kararlarına Yönelik Temyiz Talebi Yönünden
Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün tür ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu ve sanık ... hakkında sanık ...'e yönelik kasten yaralama suçundan kamu davası açılıp hüküm kurulduğu, şikayetçi sanık ...'in suçtan zarar görmediği anlaşılmakla, sanık ... ve şikayetçi ...'in temyiz isteklerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
B. Sanıklar ... ve ... Hakkında Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hükümlere İlişkin Temyiz Talepleri Yönünden
Sanıkların savunmaları, şikayetçinin beyanı, tanıkların anlatımları, tutunak ve tüm dosya kapsamı karşısında sanıkların atılı suçu işledikleri, cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi ve takdiri indirim uygulanmaması hususunda Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmayıp sanıkların temyiz istekleri yerinde görülmemiş ve tebliğnamedeki görüşe de iştirak edilmemiştir.

Sanıklara yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından,
Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
A. Sanık ... Hakkında Mala Zarar Verme Suçundan Mahkumiyet ve Sanık ... Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Beraat Kararına Yönelik Temyiz Talebi Yönünden
Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkeme kararına yönelik şikayetçi ... ve sanık ...'in temyiz isteklerinin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Sanıklar ... ve ... Hakkında Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hükümlere İlişkin Temyiz Talepleri Yönünden
Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkeme kararında sanıklar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
26.03.2024 tarihinde karar verildi.