YARGITAY 4. CEZA DAİRESİ

4. Ceza Dairesi         2021/24559 E.  ,  2024/2714 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/871 E., 2016/199 K.
SUÇLAR : Hakaret
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Urla Sulh Ceza Mahkemesinin 08.07.2013 tarihli, 2013/44 Esas, 2013/473 Karar sayılı kararı ile hakkında hükmün açıklanması kararı verilen sanık ... hakkında, denetim süresinde suç işlediğinden bahisle dosyaya ihbarda bulunulmadığı ve bu nedenle sanık hakkında hüküm de kurulmadığı anlaşılmıştır.
Sanık ... hakkında kurulan Urla 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Urla Sulh Ceza Mahkemesinin 08.07.2013 tarihli, 2013/44 Esas, 2013/473 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında, hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, dördüncü fıkrası, 43, 62, 52 ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddeleri uyarınca verilen 8.840,00 TL adli para cezasının açıklanmasının geri bırakılmasına,
2. Sanığın denetim süresinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle Urla 2. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından hükmün açıklanmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1.Üst Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, sanık ... hakkında hüküm kurulmaması nedeniyle kararın bozulması talebine ilişkindir.
2.Sanık ...'un temyiz isteği re'sen tespit edilecek nedenlerle hükmün bozulmasına yöneliktir.
III. GEREKÇE
A. Üst Cumhuriyet Savcısının Temyizi Yönünden
Sanık ... hakkında Urla Sulh Ceza Mahkemesinin 08.07.2013 tarihli 2013/44 Esas, 2013/473 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, Urla 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.04.2015 tarih, 2014/1006 Esas, 2015/550 Karar sayılı ilamı ile sadece sanık ... hakkında ihbarda bulunulması karşısında, temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
B.Sanık ...'un Temyizi Yönünden
Sanığın yüzüne karşı verilen 21.03.2016 tarihli karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra temyiz isteğinde bulunduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re'sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik üst Cumhuriyet savcısı ve sanığın temyiz isteklerinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
04.03.2024 tarihinde karar verildi.