YARGITAY 4. CEZA DAİRESİ

4. Ceza Dairesi         2021/24376 E.  ,  2024/2817 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/304 E., 2016/159 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Karar başlığında tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun(5237 sayılı Kanun) 129 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar varilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanın temyiz isteği; hakaret eyleminin karşılıklı gerçekleşmediğine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın, davacı vekilleri sıfatıyla takip ettiği sebepsiz zenginleşme davasının duruşması bitiminde adliye koridorunda karşılaştığı davalı olan katılan ...'e hitaben "Sahtekarsın sen." diyerek hakaret ettiği iddia olunmuş, Yerel Mahkemece, ''Sanığın başlangıçtan itibaren katılan ...'in önce kendisinin önünü keserek 'sahtecilik yapıyorsun seni şikayet edeceğim' diyerek hakaret etmesi üzerine kendisinin de katılana sinirlenerek 'asıl sahteciliği sen yapıyorsun sahtekarda sensin' şeklinde beyanda bulunduğunu ifade ettiği, tanık M.U.'nun sanığın savunmalarını doğrulayıcı tarzda beyanda bulunduğu, diğer tanık S.D.'nin gerek sanığın ve gerekse tanık M. U.'nun beyanları ile çelişecek şekilde ifadede bulunduğu gözetildiğinde, sanık lehine yorum yapılarak.'' şeklindeki gerekçeyle hakaret suçunun karşılıklı olarak işlendiği kabul edilmiştir.
IV. GEREKÇE
1. Sanık savunması, katılanın beyanı, tanıkların anlatımları ve tüm dosya kapsamı karşısında; hakaret suçunun karşılıklı işlendiğine dair Mahkemenin inanç ve takdiri yerinde görüldüğünden, katılanın temyiz isteği yerinde görülmemiştir.
2. Sanık hakkında kurulan hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrsu uyarınca hakaret suçunun karşılıklı olarak işlendiğinin kabul edilmesi halinde, ''5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereğince ceza verilmesine yer olmadığına.'' karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, ''5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin birinci fıkrası gereğince ceza verilmesine yer olmadığına.'' şeklinde karar verilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılanın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği, hüküm fıkrasından ''5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin birinci fıkrası gereğince ceza verilmesine yer olmadığına.'' ibaresinin çıkartılarak yerine ''5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereğince ceza verilmesine yer olmadığına'' ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
06.03.2024 tarihinde karar verildi.