YARGITAY 4. CEZA DAİRESİ

4. Ceza Dairesi         2021/23405 E.  ,  2024/3362 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2013/167 E., 2016/494 K.
SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanığın, görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ile 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 3.740,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca aynı kanun maddesinin birinci fıkrası, dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası ile 62 nci maddesinin birinci fıkarsı uyarınca 8.840,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi, işlemediği suçlar nedeniyle verilen kararın bozulması gerektiğine yöneliktir.
III. OLAY VE OLGULAR
Kaçakçılık suç şüphesi ile sınırdan itibaren takip edilen aracın köye girmesinden sonra sanığında içinde olduğu köylüler tarafından jandarma aracına atılan taşlardan dolayı iki jandarma görevlisinin yaralanması, yakalanan sanığın sinkaflı sözleriyle jandarma görevlilerine hakaret etmesi nedeniyle açılan davada Mahkeme, tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından cezalandırılmasına karar vermiştir.
IV. GEREKÇE
1.Jandarma görevlilerinin olay tutanağı ile uyumlu beyanları, iki jandarma görevlisi hakkındaki raporlar, adli sicil kaydı ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, suç şüphelilerini takip eden jandarma aracına taş atarak iki görevlinin yaralanmasına neden olan ve yakalandığında da jandarma görevlilerine yönelik sinkaflı sözlerle hakaret eden sanığın atılı suçlardan cezalandırılmasına dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiş, sanığın yerinde görülmeyen temyiz nedenine de itibar edilmemiştir.
2.Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu anlaşılmıştır.
Her iki suçtan hüküm kurulurken suçların muhatabı olan görevlilerin sayısı dikkate alındığında, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca alt hadden uzaklaşılarak artırım yapılması gerektiği gözetilmemiş, görevi yaptırmamak için direnme suçunun silah niteliğindeki taşların atılması suretiyle işlendiği anlaşılmasına karşın sanık hakkında 265 inci maddesinin dördüncü fıkrası uygulanmamış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşılmış,
3.Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen hakaret suçunda temel cezanın doğrudan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca belirlenmesi gerekirken aynı kanun maddesinin birinci fıkrası uyarınca tayin edilmesi, görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarının birden fazla kişiye karşı işlendiği kabul edilmesi nedeniyle artırımın 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle aynı kanun maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi hususu dışında hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararırına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği karardan "5237 sayılı TCK'nun 125/3-a-son maddesi delaletiyle 125/1 maddesi uyarınca", "5237 s. TCK'nun 43/2 maddesi uyarınca", "5237 s. TCK'nun 43/1 maddesi uyarınca" ibareleri çıkarılıp, yerlerine "5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca", "5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle aynı kanun maddesinin birinci fıkrası uyarınca" ibareleri yazılmak suretiyle hükümlerin, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
14.03.2023 tarihinde karar verildi.