YARGITAY 4. CEZA DAİRESİ

4. Ceza Dairesi         2021/23371 E.  ,  2024/4527 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2016/121 E., 2016/781 K.
SUÇ : Kötü muamele
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanığın kötü muamele suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 232 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi ile 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca iki kez 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1.Sanığın temyiz istemi, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, cezalandırılmasına yeter derecede dosyada delilin bulunmadığına, yeterli araştırma yapılmadan karar verildiğine, lehine olabilecek hükümlerin uygulanmadığına ve son söz hakkının kendisine tanınmadığına yöneliktir.
2.Katılanlar vekilinin temyiz istemi, kararın hakkaniyet bakımından hukuka aykırı olduğuna, sanığın lehine olabilecek hükümlerin uygulanmaması gerektiğine, cezaların az olduğu ile üst hadde yakın bir ceza verilmesi gerektiğine yöneliktir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın, aynı evde birlikte yaşadığı üvey çocuğu ...'a yönelik "Keçi suratlı, salak, geri zekalı" biçimindeki sözler söyleyip, fiziki şiddet içeren davranışlar sergilemesi, tokat atması, yanına gelen arkadaşını evden kovması ve bunu babasına söylememesi için kendisini uyarması, ...'a yönelik "Tilki suratlı" biçimindeki sözü söylemesi, fiziksel şiddet gösterip ona vurması biçimindeki eylemleri nedeniyle kötü muamele suçundan açılan davada Mahkeme, oluşu iddianamedeki gibi kabul ederek tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçtan iki kez cezalandırılmasına karar vermiştir.
IV. GEREKÇE
Katılanlar ile tanık İ. A.'nın iddiayı doğrulayan beyanları, katılanlar ... ile ... ... hakkında düzenlenen raporlar, adli sicil kaydı ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın iddianameye konu edilen eylemleri gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, sanık ile katılanlar vekilinin aşağıda belirtilenler dışında kalan diğer temyiz nedenlerine itibar edilmemiştir.
1.5237 sayılı Kanun'un 232 nci maddesi; kasten yaralama, tehdit ve hakaret gibi Kanun'un başka maddelerinde açıkça suç olarak düzenlenmiş eylemler dışında kalan ve failin aynı konutta birlikte yaşadığı kişilere karşı gerçekleştirdiği, çıplak gezdirme, aç bırakma, sürekli alay etme, korkutma vb. eylemleri kötü muamele suçu olarak düzenleyip yaptırıma bağlamakta olup, iddianamedeki eylem ile bağlılık kuralı dikkate alındığında sanığın, üvey çocuklarına yönelik fiziksel şiddet içeren davranışları ile hakaret içeren söylemlerinin “kasten yaralama ve hakaret” suçlarını oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
2.7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde basit yargılama usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,
3.Kabule göre de,
Sanığın, aynı evde birlikte yaşadığı üvey çocuklarına yönelik eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temel cezanın tayin edilmesi,
Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık ile katılanlar vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
04.04.2024 tarihinde karar verildi.