YARGITAY 4. CEZA DAİRESİ

4. Ceza Dairesi         2021/22793 E.  ,  2024/3767 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2016/184 E., 2016/246 K.
SUÇLAR : Kasten yaralama, hakaret
HÜKÜMLER : Ceza verilmesine yer olmadığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında kasten yaralama ve hakaret suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 32 nci maddesinin birinci fıkrası ile 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirine hükmedilmesi gerektiğine, vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Şüphelinin şikayetçinin oğlu olduğu, olay tarihinde evde şüphelinin şikayetçiye "Sinkaf ederim yapacağınız işi, a... koduğumun evlatları." dediği, boğazına sarıldığı ve şikayetçiyi iteklediği, şikayetçinin iteklenmesi neticesinde kapının giriş kapısına çarptığı, giriş kapısındaki kırılan camların bacağına batması sonucunda basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı iddiasıyla açılan davada, sanığa ait Adli Tıp raporuna istinaden akıl hastalığı nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir.
IV. GEREKÇE
O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebebi ve Sair Yönlerden Yapılan İncelemede
1.5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesi uyarınca suç tarihinde işlediği fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı veya bu fiillerle ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalıp azalmadığı konusunda usulünce sağlık kurulu raporu alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, tek uzman hekimin verdiği rapora dayanılarak hüküm kurulması
2.Akıl hastalığı nedeniyle kusur yeteneği bulunmadığı saptanan sanığa yükletilen suçlara ilişkin tüm kanıtlar gösterilip tartışıldıktan sonra, suçların kanıtlanması halinde 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin birinci fıkrası ve 57 nci maddeleri uyarınca akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirine hükmolunması, kanıt bulunmaması halinde ise beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, mahkemece suçun sabit olup olmadığına dair deliller değerlendirilmeden yazılı şekilde 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi,
3.Hakaret suçunun soruşturulmasının ve kovuşturulmasının şikayete tabi olduğu ve mağdurun duruşmada şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca sanığın yasal temsilcisinden şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorularak, sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Nedenleriyle karar hukuka aykırı görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
21.03.2024 tarihinde karar verildi.