YARGITAY 4. CEZA DAİRESİ

4. Ceza Dairesi         2021/22131 E.  ,  2024/3001 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/687 E., 2016/357 K.
SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca taksitler halinde 8.840,00 TL adli para cezası, görevi yaptırmamak için direnme suçundan ise aynı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci, 62 nci ve 51 inci maddeleri uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, tayin edilen hapis cezasının ertelenmesine ve 1 yıllık denetim süresi belirlenmesine, ayrıca görevi yaptırmamak için direnme suçu yönünden 53 üncü maddenin birinci fıkrasının (b) bendinde düzenlenen hak yoksunluğunun uygulanmasına hükmedilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteminin özetle; kararın eksik ve hatalı inceleme sonucu alındığına, sanığa olay sırasında hakları hatırlatılmaksızın yapılan gözaltı işleminin usul ve yasaya aykırı olduğuna, kamera kayıtları incelendiğinde sanığın polislere direndiğine dair bir kanıt bulunamadığına, sanığın haberi olmaksızın alınan ses kaydının delil olarak kullanılmasının mümkün bulunmadığına, sadece şikayetçi beyanlarına itibar edilemeyeceğine, bu ve resen dikkate alınacak nedenlerle kararın bozulmasına yönelik bulunduğu görülmüştür.
III. OLAY VE OLGULAR
Alkollü şekilde tek taraflı trafik kazası yapan sanığın, olay yerine gelen polis memurlarına önce kaza mahallinde, devamında muayene için götürüldüğü hastanede ve emniyet amirliğinde hakaret ve tehdit sözleri söylemek, şikâyetçi polis memurlarından bir tanesine ayrıca tekme sallamak suretiyle üzerine atılı görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarını işlediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.
IV. GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre aşağıdaki bozma sebepleri dışında başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

1.Sanık müdafiinin, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca düzenlenen tebliğnameye yönelik sunduğu beyan dilekçesi ekinde bulunan Bursa Uludağ Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi Hastanesi tarafından düzenlenen 11.12.2019 tarihli sağlık kurulu raporunda, sanığa ''organik olmayan psikotik bozukluk '' tanısının konulduğu ve sanığın cezai ehliyeti haiz olmadığı, 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğinin belirtilmesi karşısında, sanığın davaya konu suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesi uyarınca, akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış veya önemli derecede azalmış olup olmadığı konusunda yöntemince rapor alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi zorunluluğu,
2.Kabule göre de; görevi yaptırmamak için direnme suçundan tayin edilen kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca aynı maddenin birinci fıkrasındaki hak yoksunluklarına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
07.03.2024 tarihinde karar verildi.