YARGITAY 4. CEZA DAİRESİ

4. Ceza Dairesi         2021/22098 E.  ,  2024/4898 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2016/94 E., 2016/337 K.
SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama
HÜKÜMLER : Ceza tertibine yer olmadığına, akıl hastalarına özgü güvenlik
tedbirleri uygulanması
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Konya 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.05.2016 tarihli ve 2016/94 Esas, 2016/337 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında hakaret ve kasten yaralama suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 32 nci maddesinin birinci fıkrası ile 57 nci maddesi uyarınca ceza tertibine yer olmadığına ve sanığın tedavi ve koruma altına alınmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, kararın usûl ve yasaya aykırı olduğuna, eksik inceleme yapıldığına, atılı suçların unsurlarının oluşmadığına, eylemlerin sübutuna ilişkin yeterli delil bulunmadığına ve sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın, aynı mahallede oturduğu mağdura sinkaflı sözler ve "gavat" diyerek hakaret edip, bıçakla saldırarak yaraladığı, sanık savunması, mağdur beyanı, mağdur hakkında düzenlenmiş olan 12.11.2014 tarihli genel adli muayene raporu ve tüm dosya kapsamıyla Yerel Mahkemece sabit görülmüş ancak Konya Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin 17.12.2015 tarihli raporunda sanığın, işlediği suçların hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiillerle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azaldığı ve 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesi kapsamında değerlendirilmesinin uygun olacağının belirtilmesi nedeniyle sanık hakkında atılı suçlar yönünden ceza tertibine yer olmadığı kararı verildiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
A. Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Mağdurun 22.03.2016 tarihli oturumda sanıktan şikâyetçi olmaması ve davaya konu hakaret suçunun kovuşturulmasının şikâyete bağlı olması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin dördüncü maddesi uyarınca sanığın yasal temsilcisinden şikâyetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorularak, sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.
B. Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Sanık savunması, mağdur beyanı, 12.11.2014 tarihli olay ve yakalama tutanağı, mağdurun basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığına ilişkin aynı tarihli adli muayene raporu, sanık hakkında düzenlenmiş olan Konya Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin 17.12.2015 tarihli rapor içeriği ve tüm dosya kapsamıyla sanığın eyleminin sabit olduğuna ve cezai ehliyetinin bulunmadığına dair Yerel Mahkemenin takdir ve gerekçesinde isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Yerel Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine ve incelenen dava dosyası içeriğine göre, kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, "5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi gerekirken 'ceza tertibine yer olmadığına' şeklinde hüküm kurulması" dışında hukuka aykırılık görülmeyerek, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
V. KARAR
A. Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
B. Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasından ''sanığa ceza tertibine yer olmadığına" ibaresi çıkarılarak yerine "5271 sayılı
Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına' ibaresinin eklenmesi suretiyle HÜKMÜN, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
17.04.2024 tarihinde karar verildi.