YARGITAY 4. CEZA DAİRESİ

4. Ceza Dairesi         2021/21952 E.  ,  2024/2993 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/686 E. 2016/223 K.
SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, tehdit, hakaret
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama, bozma

Sanık ...'un yüzüne karşı 16.03.2016 tarihinde tefhim edilen karara karşı, sanık tarafından karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 04.04.2016 tarihinde temyiz başvurusunda bulunulduğu anlaşılmıştır.
Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece sanıklar hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı 6 ay hapis cezası, hakaret suçundan aynı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı 3 ay hapis cezası, tehdit suçundan ise yine aynı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi uyarınca ayrı ayrı 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, tüm mahkûmiyet hükümleri yönünden 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca hak yoksunluğu ile tekerrür hükümlerinin uygulanmasına hükmedilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanık ...'ın temyiz isteminin özetle; hakkında mahkûmiyetine karar verilebilmesi için yeterli delil bulunmadığından beraatine karar verilmesi gerektiğine,
2. O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin özetle; sanıkların katılan ... B.'ye yönelik tehdit sözlerinin 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendinde düzenlenen birden fazla kişi tarafından birlikte tehdit suçunu oluşturduğuna ve sanıkların sabıka kaydında bulunan tekerrüre esas ilam dosya arasına getirtilip incelenmeksizin karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelik bulunduğu görülmüştür.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanıkların, trafikte yol verme meselesi nedeniyle tartıştıkları katılan ... B.'ye yönelik hakaret ve tehdit sözleri söyleyip, katılanın polis merkezine başvurması üzerine sanıkların yerini tespit eden ve kimliklerini isteyen görevli polis memurlarına yönelik tehdit sözleri söylemek suretiyle üzerine atılı hakaret, tehdit ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarını işlediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.
IV. GEREKÇE
Sanıkların, önceden fikir ve irade birliği içinde olmaksızın katılan ... B.'ye yönelik söyledikleri sözlerin 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçunu oluşturduğu değerlendirilmekle tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.
A. Sanık ...'un Temyiz Sebepleri Yönünden

Temyiz dilekçesinin, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 04.04.2016 tarihinde sunulduğu belirlendiğinden, sanığın temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
B. Sanık ... ve O yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebepleri Yönünden
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, aşağıdaki bozma sebepleri dışında başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
1. Sanık ...'ın iddia ve kabul edilen suça konu sözlerinin, muhatapları üzerinde tehdit niteliğine ulaşacak derecede korkutucu özelliğinin bulunmadığı ve dolayısıyla katılanların görevlerini yapmalarını engelleyecek boyutta olmayıp, onların karar verme ve hareket etme hürriyetlerini sınırlandırmadığı gözetilmeksizin, yerinde olmayan gerekçeyle sanığın görevi yaptırmamak için direnme suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,
2. Sanıklara ait adli sicil kaydında bulunan ve tekerrüre esas alınan ilam getirtilip, infaz tarihleri ve tekerrüre esas alınmasına engel bir husus ile tekerrüre esas alınabilecek başka ilam olup olmadığı araştırılarak, sanıklar hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmemesi,

3.Kabule göre de;
a. Görevi yaptırmamak için direnme suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlenmesine rağmen, sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanmaması,
b. Tehdit ve hakaret suçlarının mağdurunun farklı olması, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesine göre sanıklara isnat edilen 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alınması , hakaret suçu yönünden ise uzlaşma önerisinin yapıldığı tarihte 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında engel bulunması karşısında; bu suçlar yönünden 5237 sayılı Kanun'un 2 nci ve 7 nci maddeleri de dikkate alınıp, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiştir.
V. KARAR
A. Sanık ...'un Temyiz Sebepleri Yönünden
Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkeme kararına yönelik sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Sanık ... ve O yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebepleri Yönünden
Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararına yönelik sanık ... ve O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
07.03.2024 tarihinde karar verildi.