YARGITAY 4. CEZA DAİRESİ

4. Ceza Dairesi         2021/21942 E.  ,  2024/3724 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2016/193 E., 2016/377 K.
SUÇLAR : Hakaret, trafik güvenliğini tehlikeye sokma
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası, 43 üncü, 62 nci maddeleri uyarınca 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan ise aynı Kanun'un 179 uncu maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş olup, her iki mahkumiyet yönünden de hükmün açıklanması geri bırakılmıştır. Sanığın denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlediği gerekçesiyle hükümlerin aynen açıklanmasına ve 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteminin özetle; tanığın beyanlarının suçun işlendiğine dair delil olarak kabul edilmesinin mümkün olmadığına, polis memurları tarafından vücuduna darbeler alıp ağır hakaretlere uğraması nedeniyle haksız tahrik altında hareket ettiğine, hakkındaki mahkumiyet kararının ertelenmesine karar verilmesi gerektiğine yönelik olduğu görülmüştür.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın alkollü şekilde araç kullanmak ve tehlikeli araç kullandığı ihbarı üzerine olay yerine intikal eden polis memurlarına yönelik hakaret sözleri söylemek suretiyle üzerine atılı trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve hakaret suçlarını işlediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.
IV. GEREKÇE
5271 sayılı Kanun'un “Hükmün açıklanması ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması” başlığını taşıyan 231 inci maddesinin 8 inci fıkrasında; "Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilmesi halinde sanık, beş yıl süreyle denetim süresine tâbi tutulur." 11 inci fıkrasında; "Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar. Ancak mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkûmiyet hükmü kurabilir." hükümleri yer almaktadır.
İnceleme konusu somut olayda; sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 08.09.2015 tarihinde kesinleştiği, açıklamaya neden olan Kastamonu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.02.2016 tarihli ve 2015/878 esas, 2016/166 sayılı kararına konu suçun işlendiği tarihin ise 08.09.2015 olup denetim süresinin henüz işlemeye başlamaması nedeniyle hükümlerin açıklanamayacağı gözetilmeden sanık hakkında ihbar üzerine dosya ele alınarak hükümlerin açıklanmasına karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkeme kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, sair yönleri incelenmeksizin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
21.03.2024 tarihinde karar verildi.