YARGITAY 4. CEZA DAİRESİ

4. Ceza Dairesi         2021/21439 E.  ,  2024/2381 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2013/174 E., 2016/296 K.
SUÇ : Fuhuş
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile sanıklar hakkında, fuhuş suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 227 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanıklar müdafiinin temyiz isteği; ihbar eden kişilerin gerçekliğinin sorgulanmadığına, asılsız bilirkişi raporuna karşı itirazların incelenmediğine, gerçekte tercüman olmayan kişiler aracılığıyla mağdurların baskı altında karar verdiğine, dosyaya sunulan deliller incelenmediğine, dilekçe ekinde sunulan bilirkişi raporuna göre polislerin içeri girmediği bu nedenle olay tutanağının gerçeğe aykırı olduğuna, hukuka uygun delil elde edilmediğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, bu nedenlerle ve resen tespit edilecek sebeplerle hükümlerin bozulması gerektiğine yöneliktir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanık ...'in bir eğlence kulübünün sahibi, diğer sanık ...'un iş yerinin mesul müdürü olduğu, alınan bir ihbar üzerine Cumhuriyet savcısının talimatı üzerine polis memuru tanık A.G.'nin müşteri gibi bu iş yerine gittiği, masalardan birine oturduğu, mağdur ..... isimli kişinin masaya geldiği, tanığa ücret karşılığı cinsel ilişki teklifinde bulunduğu, bu hususta anlaşma yapılması üzerine tanığın diğer görevli polis memurlarını iş yerine çağırdığı, içeriye giren polis memurlarınca iş yerinde çok sayıda yabancı uyruklu kadının fuhuş yaptıklarının tespit edildiği, böylelikle sanıkların fuhuş için yer temin etmek suretiyle üzerlerine atılı suçu işledikleri, eylemlerinin sanıkların savunmaları, tanık anlatımı, tutanaklar, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı karşısında sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.
IV. GEREKÇE
Sanıkların savunmaları, mağdurların beyanları, tutanaklar, rapor ve tüm dosya kapsamı karşısında; sanıkların atılı suçu işlediğinin sabit olduğu hususunda Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığı, sanıklar müdafiinin bozma sebebi dışındaki temyiz istekleri ile vesair nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1. Fuhuş suçunun mağdur sayısınca oluşacağı nazara alınmadan sanık hakkında tek suçtan hüküm kurulması,
2. 6545 sayılı Kanun'un 72 nci maddesiyle, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasında yapılan değişikliğin suç tarihi itibariyle yürürlükte olmaması nedeniyle, aynı Kanun'un 231 inci maddesinin uygulanmasına engel mahkumiyeti bulunmayan sanıkları, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak, yeniden suç işleyip işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapılıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanıklar hakkında daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmiş olması şeklindeki gerekçeyle, anılan kanun maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,

Nedeniyle hukuka aykırı görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararına yönelik sanıklar müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının gözetilmesine,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
27.02.2024 tarihinde karar verildi.