YARGITAY 4. CEZA DAİRESİ

4. Ceza Dairesi         2021/20683 E.  ,  2024/1759 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2016/40 E., 2016/390 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Lüleburgaz 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.04.2016 tarihli ve 2016/40 Esas, 2016/390 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci ile dördüncü fıkraları, 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 ay 27 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebepleri, atılı suçu işlemediğine, cezalandırılması için yeterli delilin bulunmadığına, katılanın kayınpederi olan tanığın yöntemince dinlenmediğine, çelişkili beyanların bulunduğuna, hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesi ve hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve resen belirlenecek nedenlere ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın araç içerisinden, kahvehanenin önünde oturan katılana yönelik sinkaflı sözlerle hakaret ettiği, sanık savunması, katılan beyanı, tanık E.Z.'nin beyanı ve tüm dosya kapsamıyla Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.
IV. GEREKÇE
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, sanığın bozma sebebi dışındaki temyiz sebepleri ile başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
1. Sanığın, aşamalarda atılı suçlamayı kabul etmemesi katılanın kayınpederi olan tanık E.Z.'nin ise sözleri duymadığını, dudak hareketlerinden sanığın hakaret ettiğini anladığını belirtmesi ve taraflar arasında önceye dayalı husumet bulunması karşısında, sanığın mahkûmiyetine yeterli kesin ve inandırıcı delillerin bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
2. Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "01.08.2015" olarak belirtilmemesi,
3. Kabule göre de, sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan ilamın kesinleşme tarihinin suç tarihinden sonra olması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanmasına esas teşkil etmemesi karşısında, sanığın tekerrüre esas başkaca sabıkasının da bulunup bulunmadığı belirlenip sonucuna göre mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve seçenek yaptırım öngören atılı suça ilişkin 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi zorunluluğu,
Nedenleriyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
14.02.2024 tarihinde karar verildi.