YARGITAY 4. CEZA DAİRESİ

4. Ceza Dairesi         2021/20388 E.  ,  2024/647 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/105 E., 2016/235 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Yukarıda tarih ve esası belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla, sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 nci maddeleri uyarınca 3 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19.03.2021 tarih ve 2016/236850 sayılı Tebliğnamesiyle hükmün bozulması yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyizinin; hükmün usul ve Yasa'ya aykırı olduğu, üzerine atılı suçu işlemediği halde, sadece katılanların beyanlarıyla mahkumiyet kararı verildiği, tanığın olay sırasında işyeri dışında beklerken içeride olanları duymasının mümkün olmadığı, bu nedenlerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Katılanın kızının sanığa ait iş yerinde bir süre çalıştığı, bu nedenle alacağı bulunduğu, katılan ile kızının olay günü bu konuyu görüşmek için sanığın bulunduğu iş yerine gittikleri, burada çıkan tartışmada sanığın, katılana ve kızına hitaben "A...nızı dininizi, sinkaf ederim, bu eşyaların yerine siz benim ya...rığımı alırsınız, bu eşyaları zor alırsınız." şeklinde sözlerle hakaret ettiği iddia olunarak açılan kamu davasında, Yerel Mahkemece, sanığın katılanın kızına yönelik hakaret eyleminin bulunmadığı, hakaret suçunun yalnızca katılana yönelik işlendiği kabul olunarak sanığın mahkumiyeti yönünde hüküm kurulmuştur.
IV. GEREKÇE
A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden
Tüm dosya kapsamı, katılan ile temyiz dışı katılan D.B.'nin aşamalarda değişmeyen istikrarlı anlatımları ile dinlenilen tanık B.K.'nın beyanlarının katılanın anlatımıyla uyumlu olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın üzerine atılı suçu işlediği sabit görülerek mahkûmiyetine karar verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.
B. Sair Hususlar Yönünden
5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanabileceğine yönelik düzenleme karşısında, sanık hakkında uygulanması gereken 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanmamış olması dikkate alınarak, basit yargılama usulünün sanık hakkında uygulanması için aranılan koşulların oluşmadığı belirlendiğinden, Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.
Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Hakaret suçunun kişinin mensup bulunduğu dine göre kutsal sayılan değerlerden bahisle işlenmesi karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendinin uygulanması gerektiği gözetilmemiş ve sanığın hakaret eylemini aleni yerde işlemesine rağmen aynı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrası uygulanmamış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşılmakla, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkemenin kararında, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden, eleştirilen kısım dışınmda herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
17.01.2024 tarihinde karar verildi.