YARGITAY 4. CEZA DAİRESİ

4. Ceza Dairesi         2021/15891 E.  ,  2023/21791 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/112 E., 2015/387 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları ile 29, 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, olayın gerçekleştiği dönem psikolojisinin yerinde olmadığı, beraat kararı verilmesi gerektiği, aksi takdirde verilen hapis cezasının seçenek yaptırımlardan adli para cezası veya kamuya yararlı bir işte çalıştırılmaya çevrilmesini istediğine vesaire ilişkindir
III. OLAY VE OLGULAR
Sanık ...'nın olay tarihinde ... L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda hükümlü olarak bulunduğu, olay tarihinde Sakarya Çocuk Mahkemesinde görülen duruşma çıkışında kendisine nezaret eden Jandarma Bölük Komutanlığı personeli ile sorun yaşadığı ve güçlük çıkardığı, daha sonra ring aracı ile ceza infaz kurumuna getirilerek kuruma teslimi için kelepçesi açıldığı esnada jandarma er olan şikayetçi ... A.'nın suratına 1 metre mesafeden tükürdüğü ve ona hitaben "Ananı sinkaf ederim." şeklinde hakaret ettiği Mahkemece kabul edilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden
1. Sanığın ikrar içeren savunmaları, şikayetçinin istikrarlı beyanları, tanık anlatımları ve olay tutanağı çerçevesinde sanığın üzerine atılı hakaret suçunun sübut bulduğuna yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir hukuka aykırılık görülmemiştir.
2. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin uygulanmamasına ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir hukuka aykırılık görülmeyerek sanığın temyiz sebeplerinin reddi gerekmiştir.
B. Sair Sebepler Yönünden
1. Olay tutanağına göre sanığın davaya konu şikayetçi ... A.'ya yönelik hakaret eyleminden önce cezaevi ring aracında diğer jandarma görevlilerine de hakaret ettiğinin belirtilmesi, bu eyleme ilişkin olarak Ferizli Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 09.03.2015 tarihli ve 2015/8 Karar sayılı kararıyla ayırma kararı verildiği ve bu suçlar yönünden evrakın soruşturmasının 2015/163 sırasına kaydedildiği anlaşılmakla; sanığın diğer jandarma görevlilerine yönelik hakaret eylemine ilişkin soruşturmanın akıbeti araştırılarak, dava açıldığının belirlenmesi halinde sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulama yerinin bulunup bulunmadığının tespiti ile varsa mükerrer cezalandırılmanın önüne geçilmesi bakımından ilgili dava dosyası getirtilerek, aşamasına göre bu dava ile birleştirilmesi, tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
2. Sanık hakkında kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçundan kurulan hükümde uygulama maddesinin 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi yerine 125 inci maddesinin üçüncü fıkrası yollamasıyla birinci fıkrası olarak hatalı gösterilmesi,
3. Hakaret suçunun, haksız tahrik altında işlendiğinin kabulü karşısında, özel nitelikte olan ve daha lehe hükümler içeren 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesi yerine genel tahrik kurumunu düzenleyen aynı Kanun'un 29 uncu maddesi ile hüküm kurulması,
4. Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamın “Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak” suçuna ilişkin olduğu, 6545 sayılı Kanun'la getirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesindeki değişikliklerle koşullarının oluşması durumunda, "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" ve “davanın düşmesi” seçeneklerine de yer verilmesi nedeniyle, tekerrüre esas alınan bu ilamla ilgili olarak yasal değişiklik sonrası bir uyarlama işlemi yapılıp yapılmadığı araştırılarak, sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının ve bu doğrultuda temel ceza belirlenirken hapis ya da adli para cezasından hangisinin tercih edileceğinin denetime olanak verecek biçimde kararda gösterilmek suretiyle değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
5. 17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden karar bu yönleriyle hukuka aykırı görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
28.09.2023 tarihinde karar verildi.