YARGITAY 4. CEZA DAİRESİ

4. Ceza Dairesi         2021/15309 E.  ,  2023/24368 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/772 E., 2016/411 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : Ceza verilmesinden vazgeçilmesi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca ceza vermekten vazgeçilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanın temyiz isteminin, sanığın atılı suçu işlediği ve hakaret ettiğinden cezalandırılması gerektiği bu nedenle hükmün bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanık, katılan ... ve inceleme dışı katılan Ö.'nün aynı köyde ikamet ettikleri, olay tarihinde sanık ile katılan Ö. arasında çıkan tartışmada sanığın, katılan Ö.'ye "Ne bakıyorsun a...ına koyduğumun çocuğu" diyerek hakaret ettiği, katılan Ö.'nün de sanığa sinkaflı sözlerle hakaret ettiği, akabinde katılan ...'nin de tartışmaya dahil olduğu ve tartışma sırasında onun da sanığa sinkaflı sözlerle hakaret ettiğinden bahisle cezalandırılması talebi ile açılan kamu davasında Yerel Mahkemece; sanığın katılan ... ve inceleme dışı katılan Ö.'ye karşı hakaret suçunu karşılıklı işlediği kabul edilerek ceza verilmesinden vazgeçilmesine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
1. 5271 sayılı Kanun'un 225 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca; “Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir. Mahkeme, fiilin nitelendirilmesinde iddia ve savunmalarla bağlı değildir.” düzenlemesine yer verilmiştir. Bu madde gereğince hangi fail ve fiili hakkında dava açılmış ise, ancak o fail ve fiili hakkında yargılama yapılarak hüküm verilebilecektir. Anılan kanuni düzenlemelere göre, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu iddia olunan eylemin dışına çıkılması, dolayısıyla davaya konu edilmeyen fiil veya olaydan dolayı yargılama yapılması ve açılmayan davadan hüküm kurulması kanuna açıkça aykırılık oluşturacaktır. Öğretide “davasız yargılama olmaz” ve “yargılamanın sınırlılığı” olarak ifade edilen bu ilke uyarınca hâkim, ancak hakkında dava açılmış bir fiil ve kişi ile ilgili yargılama yapabilecek ve önüne getirilen somut uyuşmazlığı hukuki çözüme kavuşturacaktır.
Somut olay bu açıklamalar ışığında değerlendirildiğinde; sanık hakkında düzenlenen iddianamede sanığın, katılan ...'ye yönelik hakaret eyleminin anlatılmadığı anlaşılmakla, iddianamede anlatılmayan eylem nedeniyle sanık hakkında katılan ...'ye yönelik hakaret suçundan hüküm kurulması,
2. Kabule göre de; 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereğince "ceza verilmesine yer olmadığına" yerine "ceza vermekten vazgeçilmesine" şeklinde karar verilmesi ve hüküm kısmında dayanak kanun maddesi olan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendinin yazılmaması nedenleri ile karar hukuka aykırı görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılanın temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
21.11.2023 tarihinde karar verildi.