YARGITAY 4. CEZA DAİRESİ

4. Ceza Dairesi         2021/14562 E.  ,  2023/22939 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/926 E., 2015/1400 K.
SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Aksaray 4. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası, adı geçen Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının yollamasıyla birinci fıkrası, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1.Sanığın temyiz isteği, suçu olmadığına, haksız yere ceza verildiğine, vesaire ilişkindir.

2. O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, sanığın elinde telefon ve kül tablası ile direnmesine karşın 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesine, adı geçen Kanun'un 61 inci maddesi uyarınca temel cezanın tayininde teşdide gidilmesi gerektiğine, mağdur sayısının fazlalığı nedeniyle adı geçen Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca alt sınırdan uzaklaşılarak arttırım yapılması gerektiğine ve koşulları oluşmadığı halde adı geçen Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmasına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın hakkında İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesince verilen hapis cezasından dolayı olay günü yakalanmak suretiyle ... Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü'ne götürüldüğü, kurum girişinde yapılan rutin aramalar sırasında üzerinde bir miktar uyuşturucu madde olduğu düşünülen maddenin ele geçirildiği, sanığın üst araması sonrasında kolluk personeli tarafından Ceza İnfaz Kurumu kayıt işlemleri için görevli personele teslim edildikten sonra ilk işlemi gerçekleştiren şikâyetçi ... S. ile aralarında tartışma başladığı, bunun üzerine diğer şikâyetçilerin de bulunduğu yere geldiği, sanığın agresif tavırlar sergileyip kayıt bölümünde bulunan telefon ve kültablasını eline alarak şikâyetçilere hitaben "Benim suçum sizi ne ilgilendiriyor, sizi sayım esnasında bardakla gırtlağınızı keserim, iki ay sonra dışarıdayım, kellenizi alacağım." şeklinde sözlerle tehditte bulunması üzerine şikâyetçilerin hep birlikte sanığa müdahale ettikleri, müdahale sırasında şikâyetçiler ... S., ... E. ve ... Ş'nin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaralandıkları iddiasıyla açılan davada Yerel Mahkemece sanık savunması, şikâyetçilerin beyanı, tutanak ve adli raporlara göre sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Sanığın Temyiz İsteği Yönünden
Tüm dosya kapsamı, şikâyetçilerin aşamalarda birbirleriyle uyumlu ve istikrarlı beyanları, 25.06.2015 tarihli olay tutanağı, şikâyetçiler ... S., ... E. ve ... Ş.'nin adli raporları ve sanığın kovuşturma aşamasında ne yaptığını hatırlamadığına ilişkin kaçamaklı ikrarı karşısında, cezaevine kabul işlemleri sırasında yapılan üst araması sırasında sanığın üzerinde bulunan uyuşturucu madde ile ilgili ayrıca işlem yapmak isten şikâyetçi infaz koruma memurlarına elinde bulunan kül tablası ve telefon ile tehditte bulunarak kontrol altına alınmak istendiğinde ise şikâyetçiler ... S., ... E. ve ... Ş.'yi yaralayarak üzerine atılı görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediği anlaşılmakla, hakkında mahkumiyet kararı verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.
B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği ve Sair Temyiz Sebepleri Yönünden
Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmadığı anlaşılmıştır. Temel cezanın alt sınırdan tayinine ilişkin Yerel Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Ancak;
1.Sanığın eylemini silah niteliğinde sayılan kül tablası ve telefon ile işlemesine karşın hakkında 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
2.Sanığın eylemini birden fazla kamu görevlisine karşı işlemesi nedeniyle verilen cezasında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi uyarınca arttırım yapılırken, mağdur sayısına göre arttırım oranının, alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
3.5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesi uyarınca, hakkında kısa süreli hapis cezasına hükmolunan sanığın kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre bir değerlendirme yapılıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, “Sanığın tekerrüre esas sabıka kaydının bulunduğu tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkememizde olumlu kanat oluşturmaması nedenleriyle.” biçimindeki kanuni ve yeterli olmayan gerekçe ile seçenek yaptırımlara çevrilmesine yer olmadığına karar verilmesi,
Hukuka aykırı görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik O yer Cumhuriyet savcısının ve sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
23.10.2023 tarihinde karar verildi.