YARGITAY 4. CEZA DAİRESİ

4. Ceza Dairesi         2021/14370 E.  ,  2023/22865 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/62 E., 2016/190 K.
SUÇ : Fuhuş
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanıklar ... ile ...'in (...) fuhuş suçundan iki kez, sanık ...'in (...) ise bir kez 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 227 nci maddesinin ikinci fıkrası ile 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, aynı Kanun'un 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1.Sanık ...'un temyiz istemi, suçlamayı kabul etmediğine, eksik inceleme ile karar verildiğine, cezaların ertelenmesi, seçenek yaptırımlara çevrilmesi ya da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.
2.Sanık ... (...) müdafiinin temyiz istemi, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair kesin bir delil olmadan karar verildiğine, verilen kararın usul ve kanuna aykırı olması nedeniyle bozulması gerektiğine ilişkindir.
3.Sanık ... (...) müdafiinin temyiz istemi, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, sanığın atılı suçu işlemediğine, cezalandırılmaya yeter nitelikte delilin mevcut olmadığı ile kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Alınan fuhuş ihbarını değerlendiren kolluk görevlilerinin fuhuş suçunda kullanılan ve ihbara konu edilen telefonu aradıkları, telefona çıkan sanık ... ile yapılan görüşmede cinsel ilişkiye girecek kadın istedikleri, sanığın kendisi dışında bir kadın temin edebileceğini söylediği, para konusunda taraflar arasında anlaşmaya varılarak sanığın, kolluk görevlilerini diğer sanıkların oturduğu eve yönlendirdiği, söylenen binaya girildiğinde bildirilen daireden mağdurlar ... O. ile ... B'nin çıkarak yandaki diğer daireye geçtiklerinin görüldüğü, kolluk görevlilerinin nöbetçi savcıdan aldıkları talimat ile her iki daireyi açtırdıkları, sanık ...'nün söylediği dairede sanıklar ... ve ... ile birlikte mağdur ... D.'nin tespit edildiği, bir süre sonra sanık ... ile yanındaki mağdur ... K.'nin aynı adrese geldikleri anlaşılmakla, sanıkların fuhuş için yer temin etmek suretiyle mağdur sayısınca fuhuş suçundan dört kez cezalandırılmaları istemiyle açılan davada Mahkeme, sanıklar ... ile ... hakkında mağdurlar ... D. İle ... K.'ye yönelik, sanık ... hakkında ise mağdur ... K.'ye yönelik eylemlerinden dolayı fuhuş suçundan mahkûmiyet kararı verirken, sanıkların diğer eylemleri hakkında beraat kararı vermiştir.
IV. GEREKÇE
1.Sanıklar ile mağdurlar fuhuş iddialarını kabul etmemekle birlikte, fuhuş ihbarını değerlendiren kolluk görevlilerinin bildirilen telefonla sanık ... ile görüşüp, para karşılığında cinsel ilişkiye girecek iki bayan istemeleri, taraflar arasında anlaşmaya varılmasından sonra da durumun nöbetçi savcıya bildirilerek alınan talimat gereğince hareket edilmiş olması, tanık N. K.'nin ifadesinde, "...kendisini telefon ile arayan sanık ... 'ün yeni bir kadın geldiğini söyleyerek adrese kendisini çağırdığını, öncesinde de aynı sanığın temin ettiği kadınlarla para karşılığında cinsel ilişkiye girdiğini, olay günü de arayan sanığın mağdur ... D. isimli bayanla kendisini tanıştırdığını ve bu bayanla cinsel ilişkiye gireceği sırada polisin geldiğini..." belirtmesi, sanıklar ... ile ...'un evli olup, bildirilen adreste birlikte yaşamaları, olay tutanağının içeriği ile tüm dosya kapsamına göre, sanıklar ... ile ...'in yer temin etmek suretiyle mağdurlar ... K. ile ... D.'ye, sanık ...'in ise aracı olmak suretiyle mağdur ... K.'ye yönelik fuhuş suçunu işledikleri sübuta ermekle, cezalandırılmalarına yönelik Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiş, sanıklar hakkındaki cezaların ertelenmemesi, kurulan hükümlerin de açılanmalarının geri bırakılmaması gerekçelerinin kararda gösterilmiş olması ve bu gerekçelerin yerinde görülmesi, verilen cezaların süresi dikkate alındığında yasal olarak seçenek yaptırımlara çevrilmesinin mümkün olmaması, dosya kapsamına göre sanıkların atılı suçu işlediklerine yönelik kesin ve cezalandırmaya yeterli delillerin elde edilmiş olması karşısında, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz istemine de itibar edilmemiştir.
2.Sanıklara yükletilen fuhuş eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı anlaşılmıştır.
Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanık ... ve sanıklar ... (...) ile ... (...) müdafiileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
19.10.2023 tarihinde karar verildi.