YARGITAY 4. CEZA DAİRESİ

4. Ceza Dairesi         2021/14162 E.  ,  2023/20774 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/598 E., 2015/1271 K.
SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme
HÜKÜMLER : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Tebliğname'de sanıklar hakkında kurulan beraat hükümlerinin bozulması yönünde görüş bildirilmiştir.
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesi kararı ile sanıklar hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve sanık ... hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteğinin; olayın hemen sonrasında sanıkların samimi itirafta bulunması nedeniyle mahkûmiyet yerine beraat kararları verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanıkların, alkollü ve kimliksiz olarak sosyal tesislere giremeyeceklerini söyleyen özel güvenlik görevlisi olan şikâyetçiye, “Bize burayı yıktırma.” dedikleri ve kapıyı kapatmasını engelledikleri ve sanık ...’nun şikâyetçiye hakaret ettiği iddia olunmuştur.
IV. GEREKÇE
1. Yerel Mahkeme'nin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından Tebliğname'deki görüşe iştirak edilmemiştir.
2. Sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, tüm dosya kapsamı, 5271 sayılı Kanun'un 148 inci maddesinin dördüncü fıkrasında yer alan "Müdafi hazır bulunmaksızın kollukça alınan ifade, hâkim veya mahkeme huzurunda şüpheli veya sanık tarafından doğrulanmadıkça hükme esas alınamaz." ve aynı Kanun'un 213 üncü maddesinde yer alan "Aralarında çelişki bulunması halinde; sanığın, hâkim veya mahkeme huzurunda yaptığı açıklamalar ile Cumhuriyet savcısı tarafından alınan veya müdafiinin hazır bulunduğu kolluk ifadesine ilişkin tutanaklar duruşmada okunabilir." şeklindeki yasal düzenlemelere göre; sanığın önceki ifadesinin duruşmada okunmasının ilk koşulunun iki ifade arasında çelişki bulunması, ikinci koşulun ise sanığın önceki ifadesinin; hakim, mahkeme ya da Cumhuriyet savcısı tarafından alınması veya kollukta alındığı taktirde ise ifadeye müdafiinin katılması olduğu, somut olayda her ne kadar sanıklar kolluk beyanlarında ikrarda bulunmuş iseler de bu ifadelerin müdafii huzurunda alınmadığı, duruşmada da bu ifadenin doğrulanmadığı gözetildiğinde Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

3. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, O yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen sair temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme'nin kararında, O yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKÜMLERİN, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
11.09.2023 tarihinde karar verildi.