YARGITAY 4. CEZA DAİRESİ

4. Ceza Dairesi         2021/13976 E.  ,  2023/21638 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/103 E., 2015/270 K.
SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanıklar hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) birinci ve üçüncü fıkraları, 62 nci ve 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanık ...'un temyiz isteğinin, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.
2. O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteğinin, sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 265 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanması gerektiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR
Sanık ...'in cezaevinde hükümlü olduğu, sinirlenerek koğuşun camını kırdığı, müdahale etmek için görevli infaz koruma memuru olan şikâyetçilerin geldiği, sanığın arkadaşı olan sanık ...'un arkadaşının odadan çıkarılmasını engellemek amacıyla çekpas sapı ile şikâyetçilere saldırdığı, sanık ...'in de şikâyetçilerden birisini basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralamak suretiyle görevi yaptırmamak için direndikleri, Mahkemece kabul edilmiştir.
IV. GEREKÇE
Şikâyetçilerin beyanları, tutanak içeriği ile uyumlu tanık anlatımı, adli rapor içeriği ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanıkların görevi yaptırmamak direnme suçunu işlediklerine dair Mahkemenin kabulünde bozma sebepleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
Ancak;
1. Sanık ... tarafından görevi yaptırmamak için direnme eyleminin kullanımı itibari ile silah niteliğinde olan çekpas sapı kullanılarak gerçekleştirilmesine karşın, 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanmaması,
2. Sanıkların görevini yaptırmamak için direnme eylemini, birden fazla görevliye karşı bir suç işleme kararı kapsamında tek bir fiil ile gerçekleştirmesi karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
3. Adli sicil kaydına göre birden fazla sabıkası bulunan mükerrir sanıklar hakkında, hangi ilamın tekerrüre esas alındığının denetime olanak verecek biçimde karar yerinde gösterilmemesi,
Nedenleriyle hukuka aykırılık bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık ... ve O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
26.09.2023 tarihinde karar verildi.