YARGITAY 4. CEZA DAİRESİ

4. Ceza Dairesi         2021/13611 E.  ,  2023/20971 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/542 E., 2016/35 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itıbarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları ile 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 3 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; hakaret eyleminin aleni sayılmayan evin bahçesinde gerçekleştiğinden sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanması hukuka aykırı olduğundan hükmün bozulmasına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın katılana sokak ortasında "O.. hava, çık dışarı seni s.., bu mahallenin a... koyarım, senin ananı avradını s..." şeklinde söylemek suretiyle alenen hakaret ettiği iddia olunmuştur.
1. Sanığın suçlamayı inkar ettiği belirlenmiştir.
2. Katılan benzer anlatımlarda bulunmuştur.
3. Tanık anlatımın dosyada mevcut olduğu ve katılan beyanını destekler nitelikte olduğu tespit edilmiştir.
4. Yerel Mahkemece; iddia, sanık savunması, katılan beyanı ve tanık anlatımları karşısında, sanığın hakaret eyleminin sübuta erdiği ve eylemin katılanın evinin bahçesinde işlendiği kabul edilerek atılı suçtan mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.
IV. GEREKÇE
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1. 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasında ağırlaştırıcı neden olarak öngörülen aleniyetin oluşabilmesi için olay yerinde başkalarının bulunması yeterli olmayıp, hakaretin belirlenemeyen sayıda kişi ve herkes tarafından görülme, duyulma ve algılanabilme olasılığının bulunması, herhangi bir sınırlama olmaksızın herkese açık olan yerlerde işlenmesinin gerekmesi karşısında, hakaret eyleminin işlendiği yer olarak kabul edilen evin bahçesinin aleni bir yer olup olmadığının tespit edilmeden eksik inceleme ve hükmün gerekçe bölümünde "iddianamede suçun alenen işlendiğinden bahisle 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanması talep edilmiş ise de işlenen hakaret suçunun katılanın evinin bahçesinde gerçekleştiği, bu nedenle aleniyet durumunun söz konusu olamayacağı" belirtilmiş olmasına rağmen hüküm fıkrasında hakaret suçunun alenen işlendiği belirtilerek artırım yapılması suretiyle hükümle gerekçe arasında çelişkiye neden olunması,
2. Hüküm fıkrasında sanığın hakaret eylemini aleni sayılan yerde işlendiğine karar verilirken uygulama maddesi olarak 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrası gösterilmeyerek 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına muhalefet edilmesi,
3. (1) nolu bozma uyarınca hakaret eyleminin aleni sayılan yerde işlenip işlenmediği denetime olanak verecek şekilde tespit edilerek, aleni sayılmayan bir yerde işlenmediğinin tespiti ve aleniyet bulunmadığının kabulü halinde; 17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun’un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun’a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun’un 7 ve 5271 sayılı Kanun’un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden karar bu yönden hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
13.09.2023 tarihinde karar verildi.