YARGITAY 4. CEZA DAİRESİ

4. Ceza Dairesi         2021/13457 E.  ,  2023/21285 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/385 E., 2015/389 K.
SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında verilen hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun ( 1412 sayılı Kanun ) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkemenin kararı ile sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddeleri uyarınca, 1 yıl 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteğinin, atılı suçu işlemediğine, eksik inceleme sonucu ve sadece katılanların beyanlarına göre hükmün kurulduğuna, tanık beyanlarına itibar edilmediğine ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.Olay tarihinde 155 polis ihbar hattına kavga ihbarı üzerine olay yerine giden katılanların olaya müdahale ederek kavganın tarafı olan sanığı sakinleştirmeye çalışması esnasında katılanlara yönelik "Siz kimsiniz, beni alamazsınız." diyerek sözlü, elleri ve kolları ile fiili olarak direnmesi suretiyle sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan açılan davada sanığın kısmi ikrarı, katılanların aşamalardaki beyanları ve tanık Ş.Ç.'nin beyanlarına göre sanığın atılı suçu işlediği kabul olunmuştur.
2. Sanık atılı suçlamayı kısmen kabul etmiştir.
3. Katılanların aşamalardaki beyanları uyumludur.
4. 10.06.2015 tarihli olay tutanağı ile tanık Ş. Ç.'nin beyanları dosyada mevcuttur.
IV. GEREKÇE
A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden
Tüm dosya kapsamı, katılanların aşamalardaki uyumlu ve istikrarlı beyanları ile tanık Ş.Ç.'nin beyanlarına göre sanığın atılı suçu işlediğine dair, haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için aranan koşulların olayda gerçekleşmediği, bu nedenle uygulanmaması yönünde ve cezasının süresi gereği hakkında 5237 sayılı Kanun'un 50 nci ve 51 inci maddeleri ile 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrasının uygulanmamasına dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır.
B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak,
5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinde "görevi yaptırmamak için direnme" başlığıyla "seçenekli hareketli" ve "amaçlı bir fiil" olarak düzenlenen ve görevin yapılmasını önleme maksadıyla kamu görevlisine karşı gelinmesi eylemleri cezalandırılan suç tipinde; hareketin icra vasıtalarının "cebir veya tehdit" şeklindeki icrai davranışlarla işlenebileceğinin öngörüldüğü ve belirtilen tipik hareketleri içermeyen pasif direnme fiillerinin bu suçu oluşturmayacağı göz önüne alındığında, somut olayda, olay tutanağı, sanığın ikrarı ile katılanların aşamalardaki beyanlarına ve tanık Ş. Ç.'nin beyanlarına göre sanığın, hakkında işlem yapmak isteyen polis memuru N.Ç.'yi darp etmesine karşın diğer katılanlara yönelik kabul edilen eylemlerinde görevi yaptırmamak için direnme suçunda cebir ve tehdit unsurunun ne şekilde gerçekleştiği, kanıtlara dayalı olarak açıklanmadan yetersiz gerekçeyle, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,
Nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle, Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
19.09.2023 tarihinde karar verildi.