YARGITAY 4. CEZA DAİRESİ

4. Ceza Dairesi         2021/13024 E.  ,  2023/21970 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/411 E., 2016/122 K.
SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanığın görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 265 inci maddesinin bir ve dördüncü fıkraları, 29, 43, 53, 58 ile 62 nci maddeleri uyarınca 2 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümleri ile hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi, temyiz incelemesi için dosyanın Yargıtay'a gönderilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Ceza infaz kurumunda hükümlü olarak bulunan sanığın koğuş değişikliğine tepki göstererek eline aldığı kırık cam bardağı infaz koruma memurlarına göstererek "Gelmeyin, kendimi de sizi de keserim." biçimindeki sözleriyle tehdit suçunu işlediği iddiasıyla açılan davada Mahkeme, tüm dosya kapsamına göre sanığın, görevi yaptırmamak için direnme suçundan cezalandırılmasına karar vermiştir.
IV. GEREKÇE
1. Mağdur infaz koruma memurlarının olay tutanağı ile uyumlu anlatımları, sanığın olayda kırık cam parçasını kendi boynuna dayayıp koğuş değişikliğine karşı geldiği yönündeki savunması ile tüm dosya kapsamına göre, koğuşu değiştirilmek istenen sanığın, yerleştirilmek istenen koğuşta husumetlisi olması nedeniyle buna tepki göstererek koğuşa girmek istemediği, infaz koruma memurlarının kendisine yönelik müdahalesini engellemek için elindeki bardağı kırıp infaz koruma memurlarına yönelterek tehdit içerikli sözler söylediği ve bu şekilde infaz koruma memurlarının görevlerini yerine getirmelerini engellediği anlaşılmakla sübut bulan suçtan cezalandırılmasına yönelik Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiş, sanığın yerinde görülmeyen temyiz istemine de itibar edilmemiştir.
2.Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
İkinci kez mükerrir olduğu anlaşılan sanık hakkında cezasının 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanun'un 108 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca çektirilmesine karar verilmemiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşılmış,
Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararında sanık ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
04.10.2023 tarihinde karar verildi.