YARGITAY 4. CEZA DAİRESİ

4. Ceza Dairesi         2021/12912 E.  ,  2023/21665 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/1713 E., 2016/85 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8 inci maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Yerel Mahkemenin 04.11.2009 tarihli kararıyla sanığın, hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kurulan hükmün, açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ve bu karar 14.12.2009 tarihinde kesinleşmiştir.
2.Sanığın 18.09.2014 tarihinde işlediği kasıtlı suç nedeniyle yapılan bildirim üzerine Mahkeme dosyayı yeniden ele alarak yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararla hükmü aynen açıklamıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi, koğuş değişikliğini istemediğinden infaz koruma memurlarının kendisine zor kullandığına ve kimseye hakaret etmediğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
10 günlük disiplin hapsi nedeniyle ceza infaz kurumunda bulunan sanığın koğuş değişikliğine karşı çıkıp infaz koruma memurlarına yönelik sarf ettiği "Şerefsizler, o...pu, hepinizin ağzına..." biçimindeki sözleriyle hakaret ettiği iddiasıyla açılan davada Mahkeme, infaz koruma memurlarının beyanları, tutanaklar ile tüm dosya kapsamına göre oluşu iddianamedeki gibi kabul ederek sanık hakkında atılı suçtan mahkumiyet kararı vermiştir.
IV. GEREKÇE
A. Sanığın Temyiz Nedenleri Yönünden
İnfaz koruma memurlarının ifadeleri, bu ifadelerin olay tutanağı ile uyumlu olması, kamera izleme tutanağı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiş, kendisine zor kullanıldığı yönündeki sanık iddiası hakkında yürütülen soruşturmada infaz koruma memurları hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiş olması karşısında yerinde görülmeyen sanığın temyiz nedenlerine itibar edilmemiştir.
B. Sair Temyiz Nedenleri Yönünden
7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde basit yargılama usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden karar bu yönüyle hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık ...'nun temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
27.09.2023 tarihinde karar verildi.