YARGITAY 4. CEZA DAİRESİ

4. Ceza Dairesi         2021/10256 E.  ,  2023/18378 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakaret

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda esas ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve 62 maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası tayin edilip aynı Kanun'un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca da ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafinin temyiz istemi, kararın usul ve Yasa'ya aykırı olup bozulması gerektiği vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın, olay günü park halindeki bir araçla ilgili ihbarda bulunmak üzere 155 polis imdat hattını arayarak polis memuru şikâyetçi ile görüştüğü sırada karşılıklı olarak seslerini yükseltip birbirlerine bağırdıkları ve sanığın şikâyetçiye hitaben "O... çocuğu, sen kime şerefsiz diyorsun, şerefsiz çocuğu, senin bacını s...lan" şeklinde sözlerle hakarette bulunduğu iddiasıyla açılan davada, Yerel Mahkemece hakaret eyleminin karşılıklı işlendiği kabul edilerek ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Sanık Müdafinin Temyiz Sebepleri Yönünden
Sanığın savunması, şikâyetçinin beyanı, bant kayıt çözümü ve tüm dosya kapsamı bütün olarak değerlendirildiğinde; hakaret eyleminin karşılıklı işlendiği yönündeki Yerel Mahkemenin inanç ve taktirinde hukuka aykırılık görülmemiştir.
B. Sair yönlerden;
1. Sanık hakkında doğrudan 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereğince ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi gerekirken önce mahkûmiyet hükmü kurulup sonra ceza verilmesine yer olmadığına yönelik karar verilmesi,
2. Hüküm kısmında dayanak Kanun maddesi olan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendinin yazılmaması, nedenleriyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünün (B) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan ceza tayinine ilişkin kısımların çıkarılarak yerine "Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına" ibaresinin eklenmesi suretiyle HÜKMÜN, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
15.05.2023 tarihinde karar verildi.