YARGITAY 4. CEZA DAİRESİ

4. Ceza Dairesi         2021/10248 E.  ,  2023/18372 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel mahkemenin kararı ile sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 62, 50, 52 ve 58 inci maddeleri uyarınca 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi, atılı suçu işlemediği, kamera görüntülerinin alınması gerektiği, katılan tarafından darp edildiği ve kararın bozulması gerektiğine vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın, cadde üzerinde eşi olan tanık ... ile kavga ettikleri anonsu üzerine polis memuru katılan ... ile tanık ...' nin birlikte görevli ekip olarak olay mahaline gittikleri, bu sırada tanık ...'nın yerde oturur vaziyette olduğu ve görevlilerden eşinin olay yerinden götürülmesini istediği, sanığın ise görevli memurlarca olay mahalinden götürülmek istendiğinde direnerek "Beni öldürün buradan bir yere gitmem." şeklinde sözlerle karşı çıktığı, zorla ekip aracına bindirilmek istendiğinde ise kafasını ekip aracında sağa sola vurmaya devam ettiği, sanığın eylemleri bir bütün olarak kamu görevlisine karşı görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturduğu iddia ve kabul olunmuştur.
IV. GEREKÇE
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığın temyiz sebepleri ve sair yönlerden yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1. 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinde "görevi yaptırmamak için direnme" başlığıyla, seçenek hareketli ve amaçlı bir fiil olarak düzenlenen ve görevin yapılmasını önleme maksadıyla kamu görevlisine karşı gelinmesi eylemlerini cezalandıran suç tipinde; hareketin "cebir veya tehdit" şeklindeki icrai davranışlarla işlenebileceğinin öngörüldüğü ve belirtilen tipik hareketleri içermeyen pasif direnme fiillerinin bu suçu oluşturmayacağı göz önüne alınmalıdır.
Açıklamalar ışığında; sanığın olay mahalinden götürülmek istendiğinde direnerek "Beni öldürün buradan bir yere gitmem." şeklinde sözlerle karşı çıktığı ve zorla ekip aracına bindirilmek istendiğinde ise kafasını ekip aracında sağa sola vurmaya devam ettiği şeklinde gerçekleştiği kabul edilen olayda, görevi yaptırmamak için direnme suçunun cebir veya tehdit unsurunun ne şekilde gerçekleştiği denetime uygun şekilde kanıtlara dayalı olarak açıklanmadan yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,
2. Kabule göre de;
a. 6545 sayılı Kanun'un 72 nci maddesiyle 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasında yapılan değişikliğin suç tarihi itibarıyla yürürlükte olmaması nedeniyle, sanığın adli sicil kaydında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin uygulanmasına engel olmaması, yine sanığın adli sicil kaydında yer alan diğer ilamların ise 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin olması ve 6545 sayılı Kanun'la 5237 sayılı Kanun'un 191. maddesinin değiştirilmiş olması ve anılan Kanun'un 85 inci maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7 nci maddesindeki düzenleme karşısında; bu suç yönünden uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
b. Sanık hakkında sonuç olarak adli para cezasına hükmedilmesi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,
Nedenleriyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
15.05.2023 tarihinde karar verildi.