YARGITAY 3. CEZA DAİRESİ

3. Ceza Dairesi         2024/7275 E.  ,  2024/8887 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yargıtay 3. Ceza Dairesinin, 23.10.2023 tarihli ve 2021/14244 Esas, 2023/7676 sayılı bozma kararı üzerine;
1. İstanbul 28. Ağır Ceza Mahkemesinin bozmaya uyarak vermiş olduğu 12.03.2024 tarihli ve 2023/366 Esas, 2024/80 sayılı kararı ile, sanık hakkında suçu ve suçluyu övme suçundan, 5237 sayılı
Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 215 üncü maddesinin birinci fıkrası, 63 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mahsubuna karar verilmiştir.
2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 25.04.2024 tarihli ve temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiiin temyiz istemi özet olarak;
1. Söz konusu pankartın sanık tarafından asılmadığına,
2. Pankartı sanığın astığına ilişkin parmak izi yahut el svabı alınmadan hüküm kurulduğuna, paylaşımların sanık tarafından yapılmadığına,
3. Mobese kayıtları üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılması gerektiğine,
4. Delillerden ziyade varsayıma dayalı olarak mahkumiyet kararı verildiğine,
5. Pankartın sanık tarafından asıldığının kabulü halinde dahi söz konusu pankartın gece vakti kimsenin olmadığı bir zamanda asılmış olması dikkate alındığında suçu ve suçluyu övme suçunun aleniyet ve açık yakın tehlike unsurlarının oluşmadığına, yine içerikte suçun övülmediği ve doğum günü temennisinin yer aldığı nazara alındığında ifade özgürlüğü çerçevesinde sempati düzeyinde değerlendirilmesi gerektiğine,
6. Dosyanın esasına aykırı ve isabetsiz şekilde üst sınırdan temel ceza tayin edildiğine ve HAGB dahil sanığın lehine olan hükümlerin uygulanmadığına,
7. Temyiz dilekçesinde belirtilen sair hususlara ve sair temyiz sebeplerine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
Bozma Sonrası İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin, suçu ve suçluyu övme suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup usulünce tartışılan delillere ve dosya kapsamına göre, İlk Derece Mahkemesinin bozma üzerinde verilen kararında da bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında;
Bozma üzerine yapılan yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak eksiksiz yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemekle, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul 28. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.03.2024 tarihli ve 2023/366 Esas, 2024/80 sayılı kararında sanık müdafince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İstanbul 28. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise bilgi için İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
01.07.2024 tarihinde karar verildi.