YARGITAY 3. CEZA DAİRESİ

3. Ceza Dairesi         2024/2339 E.  ,  2024/6684 K.
"İçtihat Metni"

¸

T. C.
Y A R G I T A Y
3. C E Z A D A İ R E S İ

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
Y A R G I T A Y İ L Â M I
İTİRAZ

İNCELENEN KARARIN;
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma
HÜKÜM : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanun'un 3, 5, TCK'nın 62/1, 53, 58/9
ve 63 üncü maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet hükmüne
yönelik İSTİNAF BAŞVURUSUNUN ESASTAN REDDİNE
TEMYİZ EDENLER VE TARİHİ : Sanık ve sanık müdafii - 10.07.2018 süresinde
İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ :Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 22.05.2023 tarihli ve 2021/8127 Esas, 2023/3660 Karar sayılı ilamı ile sanık yönünden verilen Kararın
kaldırılması ile kararının sanık ve müdafiinin temyiz
başvurularının gözetilerek esastan incelenmesi,
İTİRAZA KONU KARAR : Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 22.05.2023 tarihli ve 2021/8127 Esas, 2023/3660 Karar sayılı ilamı
İTİRAZ EDEN :Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Dairemizin, 22.05.2023 tarihli ve 2021/8127 Esas, 2023/3660 sayılı Kararına karşı 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308 inci maddesinin birinci fıkrasınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.01.2024 tarihli ve KD - 2018/70992 sayılı lehe itirazı üzerine dava dosyası aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, incelendi gereği düşünüldü:
I. İTİRAZ SEBEPLERİ
Sanık müdafii Av. ... tarafından 10.07.2018 tarihli ve değişik tarihlerdeki ek dilekçe ve beyanlarla hüküm temyiz edilmiş ise de 03.05.2023 tarihli dilekçi ile sanık tarafından da hükmün temyiz edilerek sanığa ait temyiz dilekçesinin 05.05.2023 tarihinde sanık müdafii tarafından dosyaya sunulmasına karşılık sanık ve müdafiine hasren temyiz incelemesi yapılması yerine yalnızca sanık müdafiine hasren inceleme yapılması,
Hukuka aykırı görülmüş olup
Açıklanan nedenlerle Yüksek Daire kararına karşı sanık ... lehine 5271 sayılı Kanun’un 308 nci maddesi uyarınca itiraz olağanüstü kanun yoluna başvurulmuştur.
Yukarıda açıklanan sebeplerle;
1. İtirazımızın KABULÜ ile,
2. Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 22.05.2023 tarihli ve 2021/8127 Esas, 2023/3660 Karar sayılı DÜZELTİLEREK ONAMA kararının KALDIRILMASI,
3.Antalya 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.02.2018 tarih ve 2017/104 Esas ve 2018/56 sayılı kararına yönelik Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 13.06.2018 gün ve 2018/1665 Esas 2018/1565 sayılı kararı "İstinaf Başvurusunun Esastan Reddine" dair kararının sanık ve müdafiinin temyiz başvurularının gözetilerek esastan incelenmesi,
4. İtirazımız yerinde görülmediği takdirde, 5271 sayılı Kanun’un 308/3 üncü maddesi uyarınca bir karar verilmek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi,
Arz ve talep olunur.
II. GEREKÇE
Sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan yapılan yargılama sonucunda Antalya 8. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 15.02.2018 gün ve 2017/104 Esas, 2018/56 sayılı Kararıyla mahkumiyet hükmü kurulduğu, İlk Derece Mahkemesi kararının istinaf edilmesi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 13.06.2018 gün ve 2018/1665 Esas, 2018/1565 sayılı Kararıyla istinaf başvurularının esastan reddi kararı verildiği, bu kararın temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 22.05.2023 tarihli ve 2021/8127 Esas, 2023/3660 sayılı kararıyla hükmün düzeltilerek onanmasına karar verildiği görülmüştür.
Sanık müdafii Av. ... tarafından 10.07.2018 tarihli ve değişik tarihlerdeki ek dilekçe ve beyanlarla hüküm temyiz edilmiş ise de 03.05.2023 tarihli dilekçi ile sanık tarafından da hükmün temyiz edilerek sanığa ait temyiz dilekçesinin 05.05.2023 tarihinde sanık müdafii tarafından dosyaya sunulmasına karşılık sanık ve müdafiine hasren temyiz incelemesi yapılmasının hukuka aykırı olduğu belirterek itiraz yasa yoluna başvurulduğu görülmüştür.
Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde;
Sanık müdafi tarafından temyiz ve temyiz ek dilekçeleri ile süresinde temyiz etmiş ise de; sanığın da 03.05.2023 tarihli dilekçesi ile temyiz ettiği, gerekçeli kararda yalnızca sanık müdafinin temyiz ettiği belirtilerek yanılgıya düşüldüğü anlaşılmakla söz konusu itirazın kabulüne karar vermek gerekmiştir.
III. KARAR
1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,
2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Yargıtay 3. Ceza Dairesinin, 22.05.2023 tarihli ve 2021/8127 Esas, 2023/3660 Karar sayılı ilâmının KALDIRILMASINA,
3. İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Antalya 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.02.2018 tarihli 2017/104 Esas, 2018/56 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayıl Kanun'un 3 üncü ve 5 inci maddeleri, 5237 sayılı Kanun'un 62 inci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2.Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi'nin 13.06.2018 tarihli 2018/1665 Esas, 2018/1565 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin yapmış olduğu istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
3.Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim edilen 16.06.2021 tarihli ve düzeltilerek onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın hükme karşı temyiz sebepleri özetle;
1-Atılı suçun unsurlarının oluşmadığına,
2-Atılı suçu işlediğine ilişkin somut bir delilin bulunmadığına,
Sanık müdafinin hükme karşı temyiz sebepleri özetle;
1-ByLock verilerinin şüpheli olduğuna,
2-Müvekkilinin ByLock programını kullanmadığını, kullanmış olduğunun kabulü halinde dahi örgütsel herhangi bir verinin tespit edilmediğine,
3-Örgüt üyeliğinin tespitinde ByLock kullanımının tek başına yeterli olmadığına,
4-Ek bayan dilekçesi ile müvekkilinin beyanlarının SEGBİS sistemi ile alınmasının savunma hakkının kısıtlanması olarak değerlendirilmesi gerektiğine ve sair sebeplere ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince sanığın atılı suçu işlediği sabit görülmekle hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup usulünce tartışılan delillere, tespit ve değerlendirme tutanakları, Bank Asya, dernek kayıtları ve dosya kapsamına göre, İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin kararlarında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında;
Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, dosya içerisine gönderilen ByLock tespit ve değerlendirme tutanağına göre örgütsel iletişim ağına dahil olup ByLock programını kullanan, örgütle iltisaklı Antalya Mühendis ve Mimarlar Derneği'ne üyeliği bulunan hatta Denetim Kurulu başkanlığı yapan sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden sanık hakkında atılı suçtan verilen mahkumiyet kararında bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;
Sanık hakkında belirlenen temel cezanın, suçun niteliği gereği artırılırken artırım oranı doğru yapıldığı halde uygulama maddesinin 3713 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrası yerine 3713 sayılı Kanun'un 5 inci maddesi olarak gösterilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık ve sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 13.06.2018 tarihli 2018/1665 Esas, 2018/1565 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının c bendi gereği hükmün ilgili bendindeki “3713 sayılı Kanun'un 5 inci maddesi” ibaresinin çıkarılarak yerine “3713 sayılı Kanun'un 5/1 inci maddesi” ibaresinin yazılması suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Antalya 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
13.05.2024 tarihinde karar verildi.