YARGITAY 3. CEZA DAİRESİ

3. Ceza Dairesi         2023/9851 E.  ,  2024/5741 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN;
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/1242 E., 2023/264 K.
SUÇ : Örgüte bilerek isteyerek yardım etme
HÜKÜM : CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince sanığın beraatine ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İzmir 21. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.06.2022 tarih, 2021/574 Esas 2022/286 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 22.02.2023 tarih, 2022/1242 Esas 2023/264 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik O yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 27.03.2023 tarih ve bozma görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının (Aleyhe) temyiz sebepleri özetle; sanığın silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan cezalandırılması gerektiğine ve temyiz talebinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanığın Deniz Kuvvetleri Komutanlığında subay rütbesi ile çalışmakta iken 2002 yılında emekliye ayrıldığı, 2010 ile 2015 yılları arasında Hisar Güvenlikte çalışma kaydının bulunduğu, münferit hesabına Hisar Güvenlik A.Ş. tarafından maaş ödemesi yapıldığı, sanığın hesabına 02.01.2014 tarihinde 800 TL, 03.02.2014 tarihinde 1000 TL, 06.03.2014 tarihinde 1000 TL nakit para yatırdığı, eşi Ayşenur Demir ile ortak hesabına 1000 TL para havalesinin yapıldığı, 11.08.2014 tarihinde 500 TL, 11.09.2014 tarihinde 15.090 TL hesaba para yatırıldığı, 17.09.2014 EFT ile İş Bankası nezdindeki hesabından Bank Asya hesabına 28.000 TL EFT ve 18.09.2014 tarihinde nakit olarak 10.000 TL paranın yatırılmış olduğu, Eylül 2014 tarihinde hesaba yatırılan paraların örgütün talimatı ile uyumlu olduğu görülmüş ise de vadeli hesabından 29.01.2015 tarihinde 10.000 TL, 20.04.2015 tarihinde 500 TL, 11.05.2015 tarihinde 3.000 TL'sini çekmiş olması sebebi ile bu para çekme işleminin örgütün talimatı ile uyumlu olmadığı, sanığın FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne irtibat ve iltisakını ortaya koyacak herhangi bir delile ulaşılamadığı, sanığın Hisar Güvenlik adlı güvenlik şirketinde 2010-2015 yılları arasında çalışmış olması ile 26.09.2014 tarihinde Kimse Yok Mu Yardımlaşma Dayanışma Derneğine kurban parası adı altında para göndermesi şeklindeki eylemlerin sempati düzeyde de olsa irtibatının olduğunu ortaya koymaktan uzak olduğu, sanığın Bank Asyaya 2014 yılı Eylül ayında para yatırması haricinde diğer işlemlerin örgüt talimatı ile uyumlu olmaması sebebi ile sanığın üzerine atılı FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etmek suçunu işlediğine dair cezalandırılmasına yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı ve somut delilin dosya kapsamında bulunmadığı, sanık hakkındaki iddiaların bu açıdan şüpheli durumda kaldığı anlaşıldığından ceza yargılamasında evrensel olarak kabul görmüş "şüpheden sanık yararlanır" ilkesi de gözetilerek sanığın suçu işlediğinin sabit olmaması sebebiyle 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Yapılan yargılama sonunda sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğu anlaşılmakla; Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemekle, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 22.02.2023 tarihli ve 2022/1242 Esas, 2023/264 sayılı Kararında Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısınca öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca uyarınca İzmir 21. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
25.04.2024 tarihinde karar verildi.