YARGITAY 3. CEZA DAİRESİ

3. Ceza Dairesi         2023/17911 E.  ,  2024/2629 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/266 E., 2023/208 K.
SUÇLAR : Silahlı terör örgütüne üye olma, terör örgütü propagandası yapma,
yetkili makamlardan izin almaksızın patlayıcı madde bulundurma, terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin, 21.04.2021 tarihli ve 2020/345 Esas, 2021/2862 Karar sayılı bozma kararı üzerine;
1. Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.05.2023 tarihli ve 2021/266 Esas, 2023/208 sayılı Kararı ile sanık hakkında;
Tehlikeli maddeleri izinsiz bulundurma suçundan Bakırköy 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 06.12.2016 tarihli ve 2015/176 Esas, 2016/293 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu’nun 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilen ve kesinleşen hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 323 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca onaylanmasına ve infazın aynen devamına karar verilmiştir.
Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu’nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası ve 63 üncü maddesi uyarınca mahkûmiyet kararı verilmiştir.
Terör örgütü propagandası yapma suçundan 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun yedinci maddesinin ikinci fıkrasının birinci cümlesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca mahkûmiyet kararı verilmiştir.
Terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme suçundan ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiştir.
2. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 26.07.2023 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;
1.Usul ve yasaya aykırı olarak sanığın telefonuna el konulup incelendiğine,
2.Sanığa ilişkin toplanan delillerin yasaya aykırı olarak elde edildiğine,
3.Sanığın paylaştığı iddia edilen sosyal medya paylaşımlarında propaganda suçunun unsurlarının bulunmadığına,
4.Sanığın eyleminin terör örgütü propagandasını yapma suçunu oluşturduğu düşünülse dahi HAGB kararı verilmesi gerektiğine,
5.Silahlı terör örgütüne üye olma suçuna ilişkin usule ve hukuka aykırı olarak tek fotoğraf üzerinden teşhis işlemi yapıldığına, teşhisin hukuka aykırı olup hükme esas alınamayacağına,
6.Tanık ...'nin mahkeme huzurunda verdiği ifadesinde her ne kadar tutanak üzerinde avukat huzurunda ifadesinin alındığını beyan etmişse de kollukça ifadesi alındıktan sonra avukat çağrıldığına ve avukatın imzasının alındığına,
7.Tanık ...'nin kaybolduğu tarihteki yaşı dikkate alındığında 18 yaşından küçük olduğuna ve tanığın mahkemedeki beyanlarına itibar edilmesi gerektiğine, tanığın soruşturma aşamasındaki beyanlarına itibar edilse dahi sanığın beraat etmesi gerektiğine,
8.Yetkili makamlardan izin almaksızın tehlikeli madde bulundurma suçuna ilişkin sanığın beyanlarında ele geçirilen maddelerle hiçbir alakası olmadığını belirtmesine rağmen ve dosyada aksini gösterir delil bulunmamasına sanığın mahkum edildiğine,
9.Bahse konu maddelerin kime ait olduğunun tespitine ilişkin eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna,
10.Sanığın eldiveni işçi olması nedeniyle kullandığına, bu eldivenleri patlayıcı madde hazırlamak için kullandığını gösterir delil bulunmadığına,
11.Yetkili makamlardan izin almaksızın tehlikeli madde bulundurma suçuna ilişkin beraat etmesi gerektiğine,
12.Terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme suçundan verilen ceza verilemesine yer olmadığına dair kararın hukuka aykırı olduğuna, sanığın beraat etmesi gerektiğine,
13.Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
İlk Derece Mahkemesince;
1.Yetkili makamlardan izin almaksızın patlayıcı madde bulundurma suçunu işlediği sabit görülerek yargılamanın yenilenmesi öncesinde ve sonrasında atılı suç yönüyle herhangi bir delilin dosyaya eklenmediği, bu hali ile Bakırköy 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.12.2016 tarihli 2015/176 Esas, 2016 193 Karar sayılı ilamı ile verilen mahkumiyet kararı yerinde görülerek kararın onanmasına karar verilmiştir.
2.Sanığın eylemlerinin silahlı terör örgütüne üye olma ve terör örgütü propagandası yapma suçlarını oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.
3.Terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme suçundan sanık hakkında aynı neviden olan silahlı terör örgütüne üye olma suçundan cezalandırılmasına karar verildiğinden ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup usulünce tartışılan delillere ve dosya kapsamına göre, İlk Derece Mahkemesinin kararında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında;
Bozmaya uyularak ve yargılamanın yenilenmesi talebi kabul edilerek yapılan yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak eksiksiz yapıldığı, hükümlere esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemekle, sanık hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.05.2023 tarihli ve 2021/266 Esas, 2023/208 sayılı Kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
26.02.2024 tarihinde karar verildi.