YARGITAY 3. CEZA DAİRESİ

3. Ceza Dairesi         2022/7507 E.  ,  2024/4019 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/1103 E., 2020/854 K.
SUÇ : Silahlı terör örgütü propagandası yapma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İzmir 17. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.03.2019 tarihli ve 2018/198 Esas, 2019/131 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütü propagandası yapma suçundan, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu’nun 7 nci maddesinin ikinci fıkrasının birinci ve ikinci cümleleri, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca mahkûmiyetine karar verilmiştir.
2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 11.09.2020 tarihli ve 2019/1103 Esas, 2020/854 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 30.01.2022 tarihli ve bozma görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi özetle;
1. Hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün yerinde olmadığına,
2. Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer sebepler ve sair hususlara,
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütü propagandası yapma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından suç tarihinin hatalı gösterilmesi hususunda yapılan eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz istemlerinin reddine, ancak;
1. Zincirleme suç hükümleri kapsamında sanığın Facebook üzerinden silahlı terör örgütü propagandası mahiyetindeki son paylaşımda bulunduğu tarihte teselsül kesileceğinden suç tarihinin “09.01.2016” ve sanığın doğum tarihinin “10.01.1998” olması karşısında; suç tarihinde 18 yaşını ikmal etmediği anlaşılan sanığın yargılamasının 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu hükümlerine göre görevli Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinde yapılması ve hakkında tayin olunan cezadan 5237 sayılı Kanun’un 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca indirim yapılması gerektiği hususunun gözetilmemesi,

2. İddianamede talep edilmediği ve esas hakkında mütalaada belirtilmediği halde, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan 3713 sayılı Kanun’un 7 nci maddesinin ikinci fıkrasının ikinci cümlesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 226 ncı maddesine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması,
Hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 11.09.2020 tarihli ve 2019/1103 Esas, 2020/854 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İzmir 17. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
18.03.2024 tarihinde karar verildi.