YARGITAY 3. CEZA DAİRESİ

3. Ceza Dairesi         2022/15221 E.  ,  2024/5994 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/113 E., 2020/445 K.
SUÇ : Terör örgütünün propagandasını yapma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 06.11.2019 tarihli ve 2019/1729 Esas, 2019/1984 sayılı bozma Kararı üzerine;
1. Van 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.12.2019 tarihli ve 2019/555 Esas, 2019/915 sayılı Kararı ile; sanık hakkında terör örgütünün propagandasını yapmak suçundan, 3713 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin ikinci fıkrasının birinci cümlesi, 7 nci maddesinin ikinci fıkrasının ikinci cümlesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi uyarınca mahkumiyet hükmünün 51 inci maddesinin birinci, üçüncü fıkraları uyarınca ertelenmesine karar verilmiştir.
2. İlk Derece Mahkemesi kararının sanık müdafii tarafından istinafı üzerine, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 19.02.2020 tarihli ve 2020/113 Esas, 2020/445 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
3. Bölge Adliye Mahkemesi kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 22.02.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi;
1. İstinaf ilamında yer aldığı üzere, 09.08.2011 tarihli paylaşımın hüküm verildiği tarihte olağanüstü zamanaşımına uğradığı halde ilk derece mahkemesince hükme esas alındığına,
2. Sanık hakkında benzer suçlamalarda 2011 yılına ait Asliye Ceza Mahkemesinde görülen bir dava dosyası bulunduğundan mükerrir yargılama yapıldığına,
3. 2016 yılındaki tek paylaşım yapıldığına, müsnet suçun unsurlarının oluşmadığına,
4. Zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine
5. Şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine,
6. Sair temyiz nedenlerine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin terör örgütünün propagandasını yapmak suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, davanın yeniden görülme sebebi yapılmayan sanığa ait 09.08.2011 tarihli paylaşımın hükmün verildiği tarih itibariyle olağanüstü zamanaşımı süresi dolduğu halde hükme esas alınması, sanık hakkında TCK'nın 43 üncü maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması nedeniyle sonuca etkili olmadığı hususu belirtilmek suretiyle Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık hakkındaki istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup usulünce tartışılan delillere ve dosya kapsamına uygun kabule göre;
5271 sayılı Kanun'un 230 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) bendine göre, bir güvenlik tedbiri ve verilen hapis cezasının kanuni sonucu olarak uygulanması gereken 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesindeki hak yoksunluklarının hükümde gösterilmesi gerektiğinin düşünülmemesi infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak eksiksiz yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmediğinden, kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 19.02.2020 tarihli ve 2020/113 Esas, 2020/445 sayılı Kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Van 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.04.2024 tarihinde karar verildi.