YARGITAY 3. CEZA DAIRESI

3. Ceza Dairesi         2022/15207 E.  ,  2024/7276 K.
"İçtihat Metni"

SAYISI : 2019/7 E., 2020/185 K.
SUÇ : Terör örgütünün propagandasını yapma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Şırnak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.11.2018 tarihli ve 2018/42 Esas, 2018/536 sayılı kararı ile; sanık hakkında terör örgütünün propagandasını yapmak suçundan, 3713 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin ikinci fıkrasının birinci cümlesi, 7 nci maddesinin ikinci fıkrasının ikinci cümlesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca mahkumiyet karar verilmiştir.
2. İlk Derece Mahkemesi kararının sanık müdafii tarafından istinafı üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 25.02.2020 tarihli ve 2019/7 Esas, 2020/185 sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
3. Bölge Adliye Mahkemesi kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 22.02.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi;
1. Suça konu paylaşımları sanığın yapmadığına,
2. Sanığın paylaşımları ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine,
3. Müsnet suçun yasal unsurlarının oluşmadığına,
4. Sair nedenlere ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin terör örgütünün propagandasını yapmak suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık hakkındaki istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup usulünce tartışılan delillere ve dosya kapsamına göre;
Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak eksiksiz yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemiştir. Ancak;
Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen,

Sanığın adli sicil kaydında bulunan Diyarbakır (Kapatılan) 6. Ağır Ceza Mahkemesinin (CMK'nın 250 nci maddesiyle görevli) 11.01.2011 tarihli ve 2010/310 Esas 2011/10 sayılı kararı ve 14.09.2012 tarihli ek kararı kapsamında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme suçundan verilen hapis cezası bakımından sanık hakkında temyiz incelemesine konu suç tarihinden önce 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası kapsamında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmış olması halinde ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının ve 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin altıncı fıkrası kapsamında yasal koşulları oluşan -tekerrüre esas ilam da hükümde gösterilmek suretiyle- birinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 25.02.2020 tarihli ve 2019/7 Esas, 2020/185 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi gereği, İlk Derece Mahkemesi kararı hüküm kısmındaki tekerrür uygulamasına ilişkin kısım bütünüyle çıkartılarak yerine "Sanığın adli sicil kaydında belirtilen Diyarbakır (Kapatılan) 6. Ağır Ceza Mahkemesinin (CMK'nın 250 nci maddesiyle görevli) 11.01.2011 tarihli ve 2010/310 Esas 2011/10 Karar sayılı ilamı ve 14.09.2012 tarihli ek kararının tekerrüre esas olduğu anlaşılmakla sanık hakkında hükmolunan cezanın TCK'nın 58/6 ncı maddesi uyarınca MÜKERRİRLERE ÖZGÜ İNFAZ REJİMİNE GÖRE ÇEKTİRİLMESİNE, sanık hakkında cezanın infazından sonra, denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına," ibaresinin eklenmesi surtetiyle Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Şırnak 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
30.05.2024 tarihinde karar verildi.