YARGITAY 3. CEZA DAİRESİ

3. Ceza Dairesi         2022/11945 E.  ,  2024/8881 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine dair karar
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında terör örgütü propagandası yapma suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen esastan ret kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, yasal şartları oluşmadığından 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul 37. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.02.2019 tarihli ve 2017/276 Esas, 2019/92 sayılı Kararıyla sanık hakkında; terör örgütü propagandası yapma suçundan, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun (3713 sayılı Kanun) 7 nci maddesinin ikinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 üncü maddesinin birinci fıkrası, 63 üncü maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mahsubuna karar verilmiştir.
2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin, 23.01.2020 tarihli ve 2019/640 Esas, 2020/58 sayılı Kararıyla, sanık hakkında terör örgütü propagandası yapma suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 04.02.2022 tarihli ve temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi özet olarak,
1. Usule ve kanuna aykırı karar verildiğine,
2. Somut olayda whatsapp grubundaki yazışmalar itibarıyla “aleyniyet” unsurunun oluşmadığına,
3. Eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna, söz konusu yazışmaların Whatsapp grubundaki tartışmalar sırasında gerçekleştiğine ve bir bütün halinde bilirkişi raporu aldırılarak değerlendirilmesi gerektiğine,
4. Sanığın yaptığı yazışmaların terör örgütünün cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek ya da bu yöntemlere başvurmayı teşvik edecek nitelikte olmadığına, AİHS ile korunan hak ve ilkeler doğrultusunda ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine, sanığın örgütün ismine atıf yapmadığına yahut herhangi bir faaliyetini övmediğine,
5. Suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, propaganda suçunun zarar suçu niteliğinde olmadığına ve şiddet unsuru ile illiyet bağı kurulması gerektiğine,
6. Yazışma içerikleri suç kabul edilse bile, niteliği itibarıyla TCK madde 301 kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine ve suç vasfında yanılgıya düşüldüğüne,
7. Gerekçesiz şekilde ceza tayin edilirken alt sınırdan uzaklaşıldığına,
8. Yasal koşulları oluşmasına rağmen lehe olan CMK madde 31 yahut TCK madde 51 hükümlerinin isabetsiz şekilde uygulanmadığına,
9. Temyiz dilekçesinde belirtilen sair hususlara ve sair sebeplere ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin terör örgütü propagandası yapma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE
3713 sayılı Kanunun 7 nci maddesinin ikinci fıkrasında tanımlanan terör örgütü propagandası yapma suçunun unsurları, 11.04.2013 tarihli 6459 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değiştirilmiş ve "Terör örgütünün, cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek şekilde'' propaganda yapılması yaptırıma bağlanmıştır.
Terör örgütü propagandası yapma suçunun oluşması için; terör örgütü ile ilgili bir öğretinin, düşüncenin veya inancın başkalarına tanıtılması, benimsetilmesi ya da yayılması amacıyla yapılmasının yanında terör örgütünün cebir, şiddet ve tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek, bu yöntemleri övecek ya da bu yöntemlere başvurmayı teşvik edecek şekilde yapılması gerekmektedir.
Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;
Oluşa ve kabule göre, sanığın üyesi olduğu whatsapp grubunda yaptığı yazışmaların, PKK/KCK silahlı terör örgütünün cebir, şiddet ve tehdit içeren yöntemlerini öven, meşru gösteren ya da bu yöntemlere başvurulmasını teşvik eden bir muhteva içermediğinin anlaşılması karşısında, dosya kapsamı itibarıyla sübut bulmayan ve unsurları oluşmayan müsnet suçtan beraatine karar verilmesi gerekirken, delillerin hatalı değerlendirilmesi sonucunda yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde yer alan nedenle sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin, 23.01.2020 tarihli ve 2019/640 Esas, 2020/58 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İstanbul 37. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
01.07.2024 tarihinde karar verildi.