YARGITAY 3. CEZA DAİRESİ

3. Ceza Dairesi         2022/11719 E.  ,  2024/4325 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/395 E., 2020/71 K.
SUÇ : Terör örgütü propagandası yapmak
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 nci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Diyarbakır 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.09.2019 tarihli ve 2019/246 Esas, 2019/367 sayılı kararı ile terör örgütü propagandası yapmak suçundan, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 7 nci maddesinin ikinci fıkrası, aynı fıkranın ikinci cümlesi, 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesi, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca sanığın mahkûmiyetine kararı verilmiştir.
2.Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 16.01.2020 tarihli ve 2019/395 Esas, 2020/71 sayılı kararıyla sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
3.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 07.02.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi özetle;
1.Paylaşımların müsnet suç kapsamında değerlendirilemeyeceğine,
2.Paylaşımların gazeteci olması nedeniyle haber verme amaçlı olduğuna,
3.Şiddeti teşvik edecek eyleminin olmadığına,
4.Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebeplerine ve sair hususlara,
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince terör örgütü propagandası yapmak suçundan sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerekçeli kararda suç tarihinin hükme esas alınan son suçun işlendiği tarih olan 15.08.2015 tarihi olarak yazılması gerekirken, 03.01.2017 tarihi yazılmasının mahalinde düzeltilmesi olanaklı yazım yanlışlığı olarak kabul edildiği, terör örgütü propagandası yapma suçunu işlediği Mahkemece sabit görülen sanık hakkında temel ceza tayin edilirken, suçun işleniş şekli, sanığın kastının yoğunluğu şeklindeki gerekçelere yer verilmekle birlikte, gerekçeli kararda teşdit nedeninin somut veriler ortaya konularak tartışılmadığı, bu hali ile hükme esas alınan paylaşımlardan üç tanesinin 13.08.2015 tarihli oldukları, bir tanesinin ise 15.08.2015 tarihli olduğu gözetilmek suretiyle TCK'nın 61 inci maddesinde belirtilen diğer hususlarla birlikte temel cezanın işlenen fiille orantılı biçimde belirlenmesi ve bu şekilde cezanın bireyselleştirilmesi gerekirken İlk Derece Mahkemesince sanığın kastının yoğunluğu ve suçun işleniş şeklini cezanın alt sınırdan kararda belirtilen oranda uzaklaşma nedeni olarak sayılmasına ilişkin kabulünün ve paylaşımların sayısı ve yapıldığı tarihler gözetilerek zincirleme suç hükümleri kapsamında TCK'nun 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenen arttırım oranın yerinde görülmediği, tekerrüre esas sabıkası olan ancak örgüt mensubu olmayan sanık hakkında TCK'nın 58 inci maddesinin altıncı fıkrası yerine TCK'nun 58 inci maddesinin dokuzuncu maddesinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğu belirtilerek istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
İlk Derece Mahkemesi tarafından tanzim edilen dosya arasındaki 08.10.2019 tarihli tutanakta, sanık hakkındaki gerekçeli kararın sehven tamamlanmamış hali ile onaylandığı, UYAP onay işlemleri tamamlanan söz konusu evrakın silinmesinin mümkün olmadığı, gerekçeli kararın tamamlanmış halinin bilahare ek karar butonu üzerinden yazıldığının belirtildiği, ancak sehven onaylanmış olsa dahi aynı olay ile ilgili ikinci bir gerekçeli yazılmasının hukuken mümkün olmaması nedeniyle UYAP ortamında ek karar başlığı altında yer alan gerekçeli kararın yok hükmünde olduğu kabul edilerek gerekçeli karar başlığı altında yazılan İlk Derece Mahkemesi gerekçeli kararı esas alınmak suretiyle yapılan temyiz incelemesinde;
İlk Derece Mahkemesi kararının yeterli gerekçe içermediği, ayrıca gerekçe kısmında "...verilen cezanın geleceği üzerindeki olumsuz etkisi lehine takdiri indirim sebebi kabul edilerek cezasının TCK’nın 62/1 maddesi gereğince takdiren 1/6 oranında indirilmesine, CMK.nın 231/6 ncı fıkrasında yer alan şartlar gerçekleştiğinden takdiren CMK'nın 231/5 inci fıkrası gereğince sanık hakkında sonuç ceza olarak belirlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilerek..." yazılmasına karşılık, hüküm kısmında sanık hakkında takdiri indirim nedenlerinin uygulanmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesine yer olmadığına karar verilmek suretiyle gerekçe ve hüküm arasında çelişki yaratılması hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 16.01.2020 tarihli ve 2019/395 Esas, 2020/71 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Diyarbakır 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.03.2024 tarihinde karar verildi.