YARGITAY 3. CEZA DAİRESİ

3. Ceza Dairesi         2022/10241 E.  ,  2024/3495 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/1100 E., 2020/936 K.
SUÇ : Terör örgütü propagandası yapmak
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 nci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.İzmir 19. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.04.2019 tarihli ve 2019/13 Esas, 2019/90 sayılı kararı ile sanık hakkında terör örgütü propagandası yapmak suçundan, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 7 nci maddesinin ikinci fıkrasının birinci ve ikinci cümlesi, 5237 sayılı Kanun’un 62 inci, 53 üncü maddeleri ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca mahkûmiyet kararı verilmiştir.
2.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 22.09.2020 tarihli ve 2019/1100 Esas, 2020/936 sayılı kararıyla sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
3.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 20.02.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi özetle;
1.Olay günü yol kontrol noktasında durdurulduklarını, kolluk tarafından telefonunun incelendiğine,
2.Sosyal medya hesaplarının şifreli olduğuna,
3.Terör örgütü propagandası yapmasının söz konusu olmadığına,
4.Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin terör örgütü propagandası yapma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Bölge Adliye Mahkemesi tarafından suç tarihinin sanığın suç teşkil eden son paylaşımı yaptığı tarih olduğunun kabulüyle gerekçeli karar başlığına yazılması gerektiği halde açık paylaşım tespit tarihi olan 04.11.2018 tarihinin yazılmış olmasının mahallinde düzeltilebilir nitelikte eksiklik olduğu belirtilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
1.Tüm dosya kapsamına ve kolluk tutanağına göre 03.11.2018 tarihinde yapılan yol uygulamaası kapsamında durdurularak 5271 sayılı Kanun'un 134 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca hakim veya gecikmesinde sakınca bulunan hal kapsamında Cumhuriyet savcısı tarafından verilen herhangi bir karar bulunmamasına rağmen sanığa ait cep telefonu üzerinden sosyal medya hesabının incelenerek suça konu paylaşımlarının tespit edildiğinin, bilahare 04.11.2018 tarihinde sanığın sosyal medya hesabı ile ilgili inceleme tutanağı düzenlendiğinin anlaşıldığı olayda herhangi bir karar olmaksızın sanığın cep telefonunun incelenmesi sonucu elde edilen delilin hukuka aykırı delil mahiyetinde olması nedeniyle hükme esas alınamayacağı, hükme esas alınamayacak deliller dışında dosyada başkaca sanığın mahkûmiyeti için yeterli delil bulunmadığının anlaşılması karşısında sanığın atılı suçtan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,
2.Kabul ve uygulamaya göre de;
İlk Derece Mahkemesi gerekçeli karar başlığında, sanığın gözaltında kalmış olmasına rağmen gözaltında kaldığı tarih ve süreye yer verilmemesi, yine sanığa ait olduğu tespit edilen sosyal medya hesabında yapılan paylaşım tarihinin suç tarihi olduğu gözetilmeden gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “15.06.2015” olarak gösterilmesi gerekirken "04.11.2018" olarak yazılması, ayrıca hükümde tekerrüre esas alınan Aliağa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/524 Esas ve 2013/614 sayılı sanığın mahkumiyetine dair kararın 29.09.2015 tarihinde kesinleştiği, işbu dosyada suç tarihinin 15.06.2015 olması nedeniyle söz konusu hükmün tekerrüre esas alınamayacağı, ancak sanığın adli sicil kaydında yer alan Aliağa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.05.2014 Tarihli ve 2013/639 Esas, 2014/598 sayılı sanığın 10 ay hapis cezası ile mahkumiyetine dair kararın 03.09.2014 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla suç tarihine göre bahse konu hükmün tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 22.09.2020 tarihli ve 2019/1100 Esas, 2020/936 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca İzmir 19. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
07.03.2024 tarihinde karar verildi.