YARGITAY 2. CEZA DAİRESİ

2. Ceza Dairesi         2024/589 E.  ,  2024/3746 K.
"İçtihat Metni"B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/909 E., 2023/656 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Ankara 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.10.2023 tarihli ve 2022/909 Esas, 2023/656 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
Sanığa verilen cezanın miktarı itibarıyla müdafiinin duruşma talebinin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 318. gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;
5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin sekizinci fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hâlinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve 5271 sayılı Kanun'un 231/11. maddesinde denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre sanık bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 11.11.2016 tarihi itibarıyla duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 20.09.2019 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenmiştir.
Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “25.02.2011” yerine “15.02.2011” olarak hatalı gösterilmesi, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak görülmüştür.
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
Mahkemenin 14.06.2011 tarihli kararıyla sanık hakkında 6.000,00 TL adlî para cezası verildiği, kararı sadece sanık müdafiinin temyiz ettiği ve aleyhe temyiz bulunmadığının anlaşılması karşısında, ceza miktarı yönünden kazanılmış hak oluşturduğu gözetilmeden, sanık hakkında 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve bu cezanın 6.000,00 TL adlî para cezası üzerinden infazına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan sebepten dolayı tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasına "1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle, sanık hakkında hükmolunan 10 ay hapis cezasının 6.000,00 TL adlî para cezası üzerinden infazına,” cümlesinin yazılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.