YARGITAY 2. CEZA DAIRESI

2. Ceza Dairesi         2024/5627 E.  ,  2024/8803 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜMLER : Temyiz isteminin reddi, istinaf başvurusunun esastan reddi
TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddine dair ek kararın onanması, düzeltilerek onama

1. Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen ek karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi tarafından verilen 21.02.2024 tarihli ve 2024/167 E., 2024/192 K. sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Temyiz isteminin reddine dair 21.02.2024 tarihli ve 2024/167 E., 2024/192 K. sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA,
2. Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Mahkemece tekerrüre esas alınan Bakırköy 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.03.2020 tarihli ve 2016/268 Esas, 2020/276 Karar sayılı ilâmında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulandığı, bu ilâmda aynı Kanun'un 58. maddesine esas alınan Bakırköy 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.06.2005 tarihli ve 2004/401 Esas, 2005/135 Karar sayılı ilâmındaki mahkûmiyetin suç tarihinin 12.10.2004 olduğunun anlaşılması karşısında; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.03.2023 tarihli ve 2020/17-229 Esas, 2023/174 Karar sayılı kararında da açıklandığı üzere, tekerrür, ikinci bir suçun işlenmesine bağlı olarak ortaya çıkan bir sonuç olduğundan, 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca kişinin mükerrir sayılması için ilk hükmün kesinleşmesinden sonra ikinci suçun işlenmesi yeterli olup, ilk suçun 01 Haziran 2005 tarihinden önce veya sonra işlenmesinin mükerrirlik açısından herhangi bir önemi bulunmaması nedeniyle, Mahkemenin uygulamasında isabetsizlik görülmediğinden Tebliğname'deki bozma düşüncesine katılınmamıştır.
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 23.01.2024 tarihli ve 2024/167 Esas, 2024/192 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bakırköy 47. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.