YARGITAY 2. CEZA DAİRESİ

2. Ceza Dairesi         2024/5512 E.  ,  2024/6731 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/13 E., 2024/306 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Malatya Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.12.2022 tarihli ve 2022/9661 sayılı iddianamesi ile, sanık hakkında katılana ait ikametten gece vakti bakır banyo kazanı ile bir kısım eşyaları çalması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143/1, 53 ve 58. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.
2. Malatya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.01.2023 tarihli ve 871-47 sayılı kararı ile sanığın hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h ve 143. maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkında aynı Kanun'un 53. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına, aynı Kanun'un 58. maddesi uyarınca cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezasının infazından sonra hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına, ayrıca ve 5271 sayılı Kanun'un 100. maddesi gereği hükmen tutukluluk hâlinin devamına karar
verilmiştir.
3. Anılan mahkûmiyet hükmünün istinaf edilmesi üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 09.02.2024 tarihli ve 13-306 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine ve tutukluluk hâlinin devamına karar verilmiştir.
4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 01.04.2024 tarihli onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, suça konu eşyaların değerinin azlığının dikkate alınmadığına, sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanmadığına ve re’sen dikkate alınacak sebeplere ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Katılanın müstakil konutuna 05.12.2022 günü geceleyin saat 02.11.34 sıralarında gelen sanığın balkon camını ve demir korkulukları kırarak içeriye girdiği, burada bulunan bakır banyo kazanı ve diğer bir kısım eşyaları alarak hurdacılık yapan Mehmet'in ve hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilen M.Y'nin dükkânına götürdüğü, 2.050,00 TL karşılığında çalmış olduğu malzemeleri sattığı ve suçtan kaynaklanan zararı gidermediğinin tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Dosya içerisindeki CD inceleme, araştırma ve yakalama tutanağı içeriği, tanık beyanı ve sanığın ikrar niteliğindeki anlatımları dikkate alındığında atılı suçun sübuta erdiğinin kabülünde isabetsizlik görülmemiş; dosya içeriğine ve katılanın kovuşturma aşamasında alınan beyanına göre somut olayda 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesinin uygulanma şartlarının gerçekleşmediği gibi sanık hakkında takdirî indirim hükümlerinin uygulanmaması açısından yeterli ve kanuni gerekçe gösterildiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde bu yönleriyle de bir hukuka aykırılık bulunmamış; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir. Ancak;
5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/3. maddesinde belirlenen ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 09.02.2024 tarihli ve 13-306 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasından “cezasının infazından sonra hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” ibaresinin çıkartılmasına karar verilmek suretiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Malatya 8. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.