YARGITAY 2. CEZA DAİRESİ

2. Ceza Dairesi         2024/4968 E.  ,  2024/5369 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi
TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama
Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 01.02.2024 tarihli ve 2024/227 Esas, 2024/290 Karar sayılı kararının sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
Sanık hakkında, Malatya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2023 tarihli ve 2023/454 Esas ve 2023/389 Karar sayılı kararı ile konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/1-4, 53 ve 58. maddeleri uyarınca kurulan 1 yıl 6 ay hapis cezası ile mahkûmiyet hükmüne konu cezanın türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,
Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Malatya Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.11.2023 tarihli ve 2023/5567 Esas No'lu iddianamesi ile sanık hakkında olay günü gece vakti şikâyetçinin ikametine girerek evi dağıtıp çalacak eşya aradığı sırada, evde uyumakta olan şikayetçinin duyduğu sesler üzerine uyanarak sanığı görüp çığlık atması sonucu olay yeri yakınındaki kolluk kuvvetleri tarafından kaçmaya çalışan sanığın yakalanması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, 35, 53/1 ve 58. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.
2. Malatya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2023 tarihli ve 2023/454 Esas ve 2023/389 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143 ve 35. maddeleri uyarınca 6 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/1 maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına ve aynı Kanun'un 58. maddesi gereği cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
3. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 01.02.2024 tarihli ve 2024/227 Esas, 2024/290 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi, verilen cezanın adaletsiz olduğuna, olay nedeniyle herhangi bir zarar meydana gelmediğine, şikayetçinin evine girmediğine, dosyasının ve tutukluluk halinin yeniden incelenmesini talep ettiğine; sanık müdafiinin temyiz isteminin ise, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, müvekkili sanığın kamuya açık alanda gezindiği esnada şikayetçi ile karşılaşıp, şikayetçinin çığlığı üzerine oradaki bekçiler tarafından yakalandığına, sanık tarafından eylemin gerçekleştirildiğine dair somut delil bulunmadığına, sadece şikayetçi beyanı ile hüküm tesis edildiğine, sanığın suç işleme kastı olmadığına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanığın olay günü saat 02.30 sıralarında şikayetçiye ait eve hırsızlık amacıyla geldiği, ikamette uyuyan şikayetçinin sesleri duyarak uyandığında sanığı farkettiği, sanığın evden ayrılarak kaçmaya başladığı, bahçe duvarından atladığı esnada düştüğü, olay yerinden geçmekte olan devriye polis ekiplerince sanığın yakalandığı, sanık her ne kadar kovuşturma aşamasında alınan savunmasında ayakkabısının çamur olduğunu bu nedenle şikayetçinin evinin önünde durduğunu beyan etmiş ise de, sanığın sorgu aşamasında alınan savunmasında tevil yollu ikrarda bulunduğunun görüldüğü, sanığın gece 02.30 saatinde şikayetçinin evinin bahçesinde olmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu, sanığın aşamalardaki çelişkili beyanlarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu kanaati ile Yerel Mahkemece sanığın hırsızlık suçunu işlediği kabul edilmiş ve cezalandırılmasına karar verilmiştir.
Sanık üzerine atılı suçlamayı tevil yolu ile ikrar etmiştir. Olay yeri basit krokisi ve olay yeri fotoğrafları, 19.11.2023 tarihli olay tutanağı dava dosyasında mevcuttur.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Sanığın tevil yollu ikrarı, şikâyetçi beyanı ve dosya kapsamında yer alan tutanaklar, İlk Derece Mahkemesince gösterilen gerekçe ve tüm dosya içeriği birlikte değerlendirildiğinde, sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğu, suç unsurlarının bulunduğu anlaşılmakla, sanık hakkında hırsızlık suçundan temel ceza belirlenirken suçun işlenmesindeki özellikler, sanığın şikâyetçi ve ailesi evde iken şikayetçinin evine girmesi, sanığın şahsi ve sosyal durumu nazara alınarak teşdit uygulanmasında ve "sanığın geçmişi dikkate alındığında suç işlemeye devam ettiği, bu hususta sanığın suça meyilli kişiliği nedeni ile mahkememizde olumlu kanaat oluşmadığı" şeklindeki yerinde gerekçe ile takdiri indirim uygulanmamasında bir isabetsizlik görülmemiş, sanık hakkında verilen tutuklama kararı ile kurulan mahkumiyet hükmünde hukuka aykırılık görülmemiştir.
Sanık ve müdafiinin diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak;
Sanık hakkında 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/3. maddesinde belirlenen ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilemeyeceği, bu hususun 5275 sayılı Kanun'un 108/4. maddesi uyarınca infaz hâkiminin görevi kapsamında infaz aşamasında değerlendirilebileceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 01.02.2024 tarihli ve 2024/227 Esas, 2024/290 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasından “... cezanın infazından sonra ayrıca denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ibaresinin çıkartılmasına karar verilmek suretiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Malatya 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.