YARGITAY 2. CEZA DAIRESI

2. Ceza Dairesi         2024/4906 E.  ,  2024/6638 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28.02.2024 tarihli ve KYB-2024/7885 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
"Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 2014/36653 esas, 2017/1277 karar sayılı ilamında yer alan ''..tam iade nedeniyle suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulaması gerekirken çalınan eşyaların müştekiye kolluk görevlileri tarafından teslim edildiği gerekçesi ile TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanmaması..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında; sanığın henüz hakkında kovuşturma başlamadan önce suça konu 15 adet sulama borusunun iadesini sağladığı ve müştekinin de herhangi bir zararının bulunmadığını belirttiği somut olayda, soruşturma aşamasında gerçekleşen tam iade nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulaması gerekirken, çalınan eşyaların tesliminin rızaen yapılmış bir teslim olmadığı gerekçesi ile etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasında isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
Dosya içeriğine göre, sanığın şikâyetçiye ait tarladan toplam 13 sulama borusunu şikâyetçinin bilgisi ve rızası olmadan traktöre yükleyerek kendi ikametine götürdüğü, şikâyetçinin kolluk görevlilerine eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğini beyan etmesi üzerine, bahse konu boruların bulunduğu yere gelindiğinde, sanığın herhangi bir arama kararı olmaksızın kendi rızasıyla suça konu boruları hasarsız ve eksiksiz bir şekilde kolluk görevlilerine teslim ettiği olayda, sanık hakkında etkin pişmanlık koşulları oluştuğu hâlde, cezasından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168/1. maddesi uyarınca indirim yapılmaması suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.
III. KARAR
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Amasya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.12.2022 tarihli ve 2020/306 Esas, 2022/826 Karar sayılı istinaf edilmeksizin kesinleşen kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309/3. maddesi gereği KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı Kanun’un 309/4. maddesinin (b) bendi uyarınca sonraki işlemlerin Yerel Mahkemece yerine getirilmesine, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.