YARGITAY 2. CEZA DAİRESİ

2. Ceza Dairesi         2024/291 E.  ,  2024/6357 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

İzmir 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.05.2012 tarihli ve 2011/296 Esas, 2012/676 Karar sayılı kararına yönelik olarak sanık tarafından 07.09.2023 tarihli dilekçe ile eski hale getirme ve temyiz talebinde bulunulmuş olmakla, yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntemin benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata, Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerekir.
İncelenen dosyada sanığın yokluğunda verilen hükmün, sanığın bilinen son adresine doğrudan MERNİS adresi şerhi ile, Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre muhtara yapılan tebligat, tebligatın doğrudan MERNİS adresi şerhi ile yapılmış olması nedeniyle geçersiz ise de; UYAP kayıtlarından yapılan incelemede, kararın infazının Antalya E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda 11.05.2014-25.09.2014 tarihlerinde yapıldığının anlaşılması karşısında, sanığın karardan en geç 11.05.2014 tarihinde haberdar olduğunun anlaşılmış olması karşısında, 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra ilk olarak 07.09.2023 tarihinde hükmü temyiz eden sanığın temyiz isteminin ve yerinde görülmeyen eski hâle getirme talebinin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince REDDİNE, 24.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.